سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نخستین کنگره بین المللی مدیریت ریسک

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محسن چشم براه – دانشجوی دکتری مهندسی صنایع دانشگاه علم و صنعت ایران
سیدعلیرضا میرمحمدصادقی – عضو هیات علمی دانشگاه امام حسین ( ع )

چکیده:

واژه ی برون سپاری به معنای استفاده از منابع و تامین کنندگان بیرونی برای انجام بخشی از فعالیت های یک سازمان است که به دلایل مختلف از جمله تمرکز بر فعالیت های اصلی خود و استفاده از توانمندی ها و فعالیت های نوآورانه ی دیگران صورت می پذیرد . این رویکرد، پدیده ی جدیدی نیست و در دهه ی اخیر نیز به دلایل مختلف مورد توجه و تمرکز بسیاری از شرکت ها قرار گرفتهاست . علیرغم منافع فراوان این رویکرد، عموماً مخاطراتی نیز بر به کارگیری آن برای شرکت ها مترتب است که به طور طبیعی، این ریسک ها و مخاطرات، نیازمند مدیریت است . این مقاله،ضمن بررسی مفاهیم و منافع برون سپاری به ارایه چند دسته بندی از ریسک های برون سپاری پرداخته و سپس، مدل مدیریت ریسک برون سپاری که در سه مطالعه موردی مورد محک و تجربه قرار گرفته، ارایه شده است .