سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: سومین کنفرانس بین المللی مدیران کیفیت

تعداد صفحات: ۲۸

نویسنده(ها):

مصطفی بختیار – کارشنا

چکیده:

تازه ترین گزارش سازمان بین المللی کار (ILO) چهار آماده ساده، اما تکان دهنده ذیل را بیان می نماید:
– هر سال ۲۵۰ میلیون حادثه در محیطهای کاری رخ میدهد.
– حوادث ناشی از کار و بیماریهای شغلی سالانه جان ۲ میلیون نفر را می گیرد.
– ۱۶۰ میلیون کارگر مرد و زن سالانه دچار بیماری های شغلی حرفه ای می شوند.
– حدود ۴ درصد تولید ناخالص داخلی جهان برای حوادث کاری و بیماریهای شغلی هزینه می شود.
در مقیاس کشوری، متاسفانه آمار دقیق و کاملی از حوادث و بویژه بیماریهای ناشی از کار در کشور وجود ندارد اما به عنوان نمونه، بنابر گزارش مرکز تحقیقات حفاظت و بهداشت کار، در سال ۱۳۷۹ ، ۱۳ هزار حادثه ناشی از کار رخ داهده است که ۱۶۷ مورد آن منجر به مرگ شده است و در این رابهط (فقط فوق ناشی از حادثه کار) ۱۴۰ میلیارد ریال غرامت پرداخت گردیده است. قطعا اگر آمار حوادث و عوارض ناشی از کار بسیاری از سازمانهای صنعتی، خدماتی و کشاورزی را که تحت پوشش خدمات سازمان تامین اجتماعی نیستند به آمار فوق بیفزاییم، گستردگی تلفات انسانی و خسارات مادی، دوچندان میشود.
خسارتهای عظیم اقتصادی و تلفات انسانی تنها یکی از اثرات سوء حوادث و عوارض ناشی از کار بر پیکر سازمانها وجامعه است. اگر درد و رنجی که صدمه دیدگان و خانواده هاشان تحمل مینمایند و نیز آثار اجتماعی آن به شکلبه قهقرا افتادن مسیر زندگی خانواده های این کارکنان و اضافه شدن افرادمعلول و ناتوان را به جامعه ، بیفزاییم گستردگی پیامدهای عدم توجه به ایمنی و بهداشت حرفه ای ، روشن تر می گردد.