مقاله ارتباطات بين فرهنگي و گفتمان حقوقي، آموزشي و رسانه اي ايراني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در تحقيقات فرهنگي ايران از صفحه ۴۱ تا ۶۶ منتشر شده است.
نام: ارتباطات بين فرهنگي و گفتمان حقوقي، آموزشي و رسانه اي ايراني
این مقاله دارای ۲۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آموزش
مقاله ارتباطات بين فرهنگي
مقاله رسانه
مقاله شهروندي عام و شهروندي خاص
مقاله قانون اساسي
مقاله مديريت ارتباطات بين فرهنگي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عاملي سعيدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: محمدخاني نجمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
جامعه ايران به دليل اختلاط قومي و فرهنگي نيازمند زمينه هاي آموزشي و رسانه اي بسياري است تا بتواند از ارتباطات فرهنگي خوب و سالم برخوردار باشد و نوعي تعامل اجتماعي همراه با آرامش و آسايش اجتماعي را فراهم آورد. عدم مدارا و تحمل فرهنگي نسبت به قوميت هاي مختلف مي تواند زمينه هاي شکل گيري تضاد، تفرقه و تبعيض را فراهم آورد که در اين صورت هم جامعه اکثريت و هم اقليت هاي قومي و ديني تحت تاثير آثار منفي آن قرار مي گيرند. در اين راستا آموزش، خصوصا در دوره دبستان که دوره شکل گيري ذهنيت ها و انگاره هاي اخلاقي و فرهنگي است، اهميت بسيار زيادي دارد. اين نوع آموزه هاي بين فرهنگي مي تواند افراد جامعه را نسبت به تفاوتهاي فرهنگي هوشيار و آگاه سازد و فرهنگ مدارا و مسامحه را براي آنها دروني کند. آموزشي که بر اساس عدالت و احترام متقابل شکل گرفته باشد، پويايي و انعطاف فرهنگي را نيز سبب خواهد شد. در واقع در پرتو شهروندي خوب كه ناشي از عنصر نظام حقوقي موثر است، به رسميت شناختن شهروندان (به حساب آوردن همه شهروندان) و انگيزه هاي تعلقي، به جايگاه اقليت ها و روابط بين فرهنگي پرداخته مي شود. در اين مقاله تلاش خواهد شد به قانون اساسي به عنوان تکيه گاه حقوقي جايگاه اقليت هاي فرهنگي (ديني و قومي) توجه شود، همچنين دو نهاد فرهنگي جهت دهنده به ارتباطات بين فرهنگي، يعني آموزش و رسانه، مورد تحليل و بررسي قرار مي گيرند.