مقاله ارتباط بيان Her-2/neu با وضعيت گيرنده هاي استروژن، پروژسترون و ژن P53 در زنان مبتلا به سرطان اوليه پستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردين و ارديبهشت ۱۳۸۹ در مجله زنان مامايي و نازايي ايران از صفحه ۴۳ تا ۴۸ منتشر شده است.
نام: ارتباط بيان Her-2/neu با وضعيت گيرنده هاي استروژن، پروژسترون و ژن P53 در زنان مبتلا به سرطان اوليه پستان
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بيان ژن
مقاله Her-2/neu
مقاله گيرنده هاي استروژن
مقاله گيرنده هاي پروژسترون
مقاله ژن P53

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شمس علي نيا عباس
جناب آقای / سرکار خانم: كيهانيان شهربانو
جناب آقای / سرکار خانم: غفاري فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: ساروي محمدمنصور
جناب آقای / سرکار خانم: نجفي آشتياني محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: با توجه به اهميت سرطان پستان، شناخت عواملي که بتواند به طور مستقيم يا غيرمستقيم سرنوشت نهايي بيماران مبتلا به سرطان پستان را مشخص کند در تصميم گيري باليني وانتخاب درمان مفيد است. تعيين، بيان و ارزيابي عواملي مانند گيرنده هاي استروژني، گيرنده هاي پروژستروني، گيرنده رشد اپيدرمي انسان (Her-2/neu) و ژن p53 مي تواند در درمان سرطان موثر، و پيش آگهي آن را تا حدودي مشخص کند. هدف از اين مطالعه بررسي ارتباط بين بيان بالاي Her-2/neu با گيرنده هاي استروژن و پروژسترون و ژنp53  در زنان مبتلا به سرطان اوليه پستان بوده است.
روش کار: مطالعه حاضر از نوع توصيفي است که بر روي ۶۷ بيمار زن مبتلا به سرطان اوليه پستان که در فاصله سال هاي ۱۳۸۴-۱۳۸۰ در بخش انکولوژي بيمارستان امام سجاد رامسر بستري شده بودند، انجام شده است. داده ها از طريق اطلاعات موجود در پرونده ها در زمينه وضعيت بيان
Her-2/neu، گيرنده هاي استروژن و پروژسترون و ژن p53 جمع آوري گرديد. ارزيابي با روش نيمه کمي ايمونوهيستوشيميايي و با استفاده از کيت هاي Her-2/neu، گيرنده هاي استروژني (ER)،گيرنده هاي پروژستروني (PR) و ژن p53، ساخت شرکت Dako رنگ آميزي و نمونه هاي مثبت و منفي مشخص گرديد. به منظور تجزيه و تحليل ازتست هاي آماري توصيفي و تحليلي استفاده گرديد.
يافته ها: نتايج نشان داد %۵۰٫۷ موارد مطالعه شده داراي گيرنده هاي استروژني، %۴۳٫۳ داراي گيرنده هاي پروژستروني، %۳۱٫۳ داراي ژن p53 و %۳۱٫۳ بيماران نيز Her-2/neu مثبت بودندHer-2/neu  در %۱۴٫۲ از بيماراني که داراي گيرنده هاي استروژني و پروژستروني به صورت توام بودند و در %۶۶٫۷ از بيماراني که فاقد PR وER  بودند، مثبت تشخيص داده شد. آزمون مجذور کاي اختلاف معني داري را بين Her-2/neu مثبت و ER مثبت (p<0.030)، PR مثبت (p<0.014)، بيان توام PR و ER مثبت (p<0.001) بيان توام PR و ER منفي (p<0.004) و سابقه خانوادگي ابتلا به سرطان (p<0.003) نشان داد. بين افزايش Her-2/neu و متغيرهايي مانند ژن p53، سن، منوپاز و وضعيت تاهل ارتباط معني داري پيدا نشد.
نتيجه گيري: با توجه به ارتباط معني دار بين بيان بالاي Her-2/neu و وضعيت گيرنده هاي پروژستروني و استروژني، خصوصا توجه به ارتباط معني دار قوي تر بين افزايش Her-2/neu و تومورهاي فاقد گيرنده هاي استروژني و پروژستروني، مي توان از درمان هاي خاص در اين مورد استفاده مطلوب نمود.