مقاله ارتباط بين توانايي عملكردي بيماران مبتلا به نارسايي قلبي و كيفيت زندگي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در طب جنوب از صفحه ۳۱ تا ۴۰ منتشر شده است.
نام: ارتباط بين توانايي عملكردي بيماران مبتلا به نارسايي قلبي و كيفيت زندگي
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نارسايي قلبي
مقاله كيفيت زندگي
مقاله توانايي عملكردي
مقاله پرسشنامه کيفيت زندگي مينه سوتا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عباسي علي
جناب آقای / سرکار خانم: آسايش حميد
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني سيدعابدين
جناب آقای / سرکار خانم: قرباني مصطفي
جناب آقای / سرکار خانم: عبدالهي علي اكبر
جناب آقای / سرکار خانم: روحي قنبر
جناب آقای / سرکار خانم: رحماني حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه: خستگي و تنگي نفس ناشي از فعاليت، باعث اختلال قابل توجهي در کيفيت زندگي و توانايي عملكردي بيماران مبتلا به نارسايي قلبي مي گردد. لذا اين پژوهش با هدف تعيين ارتباط توانايي عملكردي بيماران مبتلا به نارسايي پايدار قلبي و كيفيت زندگي، در جهت بر طرف كردن مشكلات عديده آنان انجام شده است.
مواد و روش‌ها: دراين مطالعه توصيفي – تحليلي ۶۰ بيـمار مبتلا به نارسايي پايـدار قلبي (كلاس II و III) از نظر کـيفيت زندگي، به وسيله پرسشنامه کيفيت زندگي مينه سوتا (MLHFQ) مورد ارزيابي قرارگرفته اند. جهت تعيين توانايي عملکردي بيماران، از تست پياده روي ۶ دقيقه اي استفاده شد. براي تحليل داده ها از آزمون هاي آماري ضريب همبستگي اسپيرمن، رگرسيون خطي و تي تست استفاده شد.
يافته‌ها: ضريب همبستگي پيرسون نشان داد که بين کيفيت زندگي جسمي، رواني، اجتماعي و نمره کل کيفيت زندگي با سن، کلاس بيماري، طول مدت ابتلا، سيگار کشيدن، کسر تخليه بطن چپ و تست پياده روي شش دقيقه اي ارتباط معنادار وجود داشت (P<0.01). همچنين بين ميزان توانايي افراد در انجام تست پياده روي شش دقيقه اي با متغيرهاي نامبرده شده، ارتباط معنادار وجود داشت (P<0.01). همچنين اثر متغيرهاي سن، کلاس بيماري و توانايي عملکردي بيمار در پيش بيني تغييرات کيفيت زندگي از لحاظ آماري معنادار بود (P<0.05).
نتيجه گيري: توانايي عملکردي بالا در مبتلايان به نارسايي قلبي با كيفيت زندگي بهتر مرتبط است. بنابراين بهبود توانايي عملکردي با استفاده از برنامه هاي توانبخشي قلبي و کنترل برخي متغيرهاي قابل اصلاح، مي تواند سلامت اين بيماران را افزايش دهد.