مقاله ارتباط بين خودكارآمدي و موانع درك شده با عملكرد خودمراقبتي در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در حيات از صفحه ۶۹ تا ۷۸ منتشر شده است.
نام: ارتباط بين خودكارآمدي و موانع درك شده با عملكرد خودمراقبتي در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خودكارآمدي
مقاله خودمراقبتي
مقاله ديابت قندي
مقاله ايران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شكيبازاده الهام
جناب آقای / سرکار خانم: رشيديان آرش
جناب آقای / سرکار خانم: اردشيرلاريجاني محمدباقر
جناب آقای / سرکار خانم: شجاعي زاده داوود
جناب آقای / سرکار خانم: فروزان فر محمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: كريمي شاهنجريني اكرم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: با توجه به اهميت بيماري ديابت و تناقضات نتايج مطالعات پيشين در مورد خودمراقبتي بيماران ديابتي، مطالعه حاضر با هدف تعيين رابطه بين موانع درك شده و ميزان خودكارآمدي بيماران با اجراي خودمراقبتي در بين بيماران مبتلا به ديابت نوع دو انجام گرفته است.
روش بررسي: در اين مطالعه مقطعي، ۱۲۸ بيمار مراجعه كننده به درمانگاه ديابت مركز پزشكي خاص وابسته به بنياد امور بيماري هاي خاص در سال ۱۳۸۷ با استفاده از روش نمونه گيري آسان انتخاب شدند. معيارهاي ورود به مطالعه عبارت بود از سابقه ابتلا به ديابت نوع دو بيش از يك سال و سن بالاي ۱۸ سال. بعد از تعيين روايي و پايايي پرسشنامه ها و تكميل فرم رضايت شركت در مطالعه، پرسشنامه هاي جمعيت شناختي، موانع مراقبت از ديابت، خودكارآمدي و خودمراقبتي، جهت تكميل به بيماران داده شد. داده ها با استفاده از آمار توصيفي و تحليلي در SPSS v.12  و نرم افزار ليزرل تحليل شدند.
يافته ها: ميانگين نمره خودكارآمدي، موانع درك شده و رفتارهاي خودمراقبتي به ترتيب ۲٫۱۸، ۳٫۰۵ و ۲٫۸ و حداكثر نمره قابل كسب براي موارد اول و دوم ۵ و مورد سوم هفت بوده است. آزمون همبستگي نشان داد كه خودكارآمدي با خودمراقبتي همبستگي مثبت معنادار دارد (p<0.01 و r=0.22). همبستگي معنادار منفي بين موانع درك شده و رفتارهاي خودمراقبتي نيز برقرار بود (p<0.001 و r=-0.68). ميزان تحصيلات با خودكارآمدي و خودمراقبتي ارتباط معنادار مثبت داشت. براي تعيين قابليت پيشگويي اين متغيرها بر خود مراقبتي از آناليز مسير با روش رگرسيون خطي سريال استفاده شد. مدل نهايي برازش مناسب داشت (Chi-square=0.36،GFI=1 ،CFI=1 ،p=0.83 ، RMSEA=0.000).
نتيجه گيري: نتايج مطالعه نشان داد كه ميزان رفتارهاي خودمراقبتي در بين شركت كنندگان از وضعيت مطلوبي برخوردار نيست و عوامل چندگانه اي از متغيرهاي دموگرافيك تا متغيرهاي رواني بر رفتارهاي خودمراقبتي در ديابت تاثير مي گذارند. با توجه به قدرت پيشگويي بالاي سازه هاي اين مطالعه، پيش بيني مي شود كه سازه هاي ديگر از نظريه هاي مختلف نيز در رفتارهاي خودمراقبتي موثر باشند.