مقاله ارتباط بين نمو فنولوژيکي، شاخص هاي فيزيولوژيکي و تحمل به انجماد در گندم و چاودار زمستانه تحت شرايط مزرعه در مناطق معتدل و سرد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله الكترونيك توليد گياهان زراعي از صفحه ۱۱۵ تا ۱۳۷ منتشر شده است.
نام: ارتباط بين نمو فنولوژيکي، شاخص هاي فيزيولوژيکي و تحمل به انجماد در گندم و چاودار زمستانه تحت شرايط مزرعه در مناطق معتدل و سرد
این مقاله دارای ۲۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله چاودار
مقاله گندم
مقاله بهاره سازي
مقاله تحمل به سرما

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جان محمدي محسن
جناب آقای / سرکار خانم: توكل افشاري رضا
جناب آقای / سرکار خانم: محفوظي سيروس
جناب آقای / سرکار خانم: علي زاده هوشنگ
جناب آقای / سرکار خانم: كامل مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: خياوي مجيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در غلات زمستانه مقاوم سازي با دماهاي پايين، مرحله نموي گياه و نياز بهاره سازي بيان تحمل به انجماد را تحت تاثير قرار مي دهد. آزمايش حاضر جهت تعيين ارتباط بين مرحله نموي و تحمل به انجماد در گندم و چاودار زمستانه با عادت دهي در شرايط مزرعه اي در دو منطقه سرد و معتدل کشور انجام گرفت. گندم زمستانه نورستار (Triticum aestivum L. cv. Norstar) و چاودار زمستانه پوما (Secale cereale L. cv. Puma) که داراي نياز بهاره سازي طولاني مي باشند در نيمه دوم مهر ۱۳۸۷ در منطقه کرج و زنجان به ترتيب به عنوان مناطق معتدل و سرد کشت گرديدند. نمو گياه (مراحل فنولوژيکي نوک ساقه)، نياز بهاره سازي (تعداد روز تا مرحله سنبله دهي و تعداد برگ نهايي) و تحمل به انجماد (بقا گياهان در شرايط انجماد) در طول فصول پاييز و زمستان مورد ارزيابي قرار گرفتند. علاوه بر آن حداکثر عملکرد کوانتومي فتوسيستم II (نسبت فلورسانس متغيير به فلورسانس حداکثر) و همچنين محتواي کلروفيل برگهاي توسعه يافته بالايي در مراحل اوليه زايشي مورد اندازه گيري قرار گرفت. نتايج نشان داد تحمل به انجماد در هر دو گونه گياهي طي فصل پاييز افزايش مي يابد و بالاترين تحمل به انجماد در هر دو منطقه در دهه سوم دي  ماه ثبت گرديد که اين زمان مصادف با محدوده اشباع بهاره سازي بوده و بعد از آن کاهش قابل ملاحظه اي در بيان تحمل به انجماد مشاهده شد. چاودار پوما در منطقه زنجان سطح بالايي از تحمل به انجماد را در اسفندماه نسبت به رقم نورستار نشان داد (حدود ۲۴- درجه سانتي گراد). با افزايش عادت دهي گياهان به سرما کاهش معني داري در تعداد برگ نهايي (FLN) براي هر دو گونه و در هر دو منطقه مشاهده گرديد. با اين حال کاهش FLN در چاودار پوما سريعتر از گندم نورستار بود. بررسي نمو نوک ساقه نشان داد که پيشرفت مراحل نموي در منطقه معتدل کرج سريعتر از منطقه سرد زنجان بود. روند ثابتي از عملکرد کوانتومي فتوسيستم II در طول دوره اندازه گيري مشاهده شد در حالي که محتواي کلروفيل با آغاز دوره زايشي به طور معني داري افزايش يافت. از نتايج حاضر مي توان نتيجه گرفت هر چند در بين دو گونه گياهي از نظر سطح تحمل به انجماد تفاوت هايي وجود دارد ولي در هر دو گونه دوام بيان تحمل به انجماد به تغييرات فنولوژيکي متاثر از عواملي از قبيل دماي عادت دهي به سرما در منطقه، طول نياز بهاره سازي و زمان گلدهي بستگي دارد.