سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمود ناظری – اعضای هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان
مسعود قدسی – اعضای هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان
محمد تابعی – کارشناس مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان
بهمن کوهستانی – کارشناس مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان

چکیده:

این تحقیق به منظور مطالعه تحمل ژنوتیپ های تریتیکاله (X Triticosecale wittmack) به شرایط محدودیت رطوبتی در مراحل مختلف نمو در دو بخش مزرعه ای و آزمایشگاهی اجرا شد . بخش مزرعه ای با استفاده از طرح کرتهای خرد شده بر پایه بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار به مدت دو سال زراعی (۸۲-۱۳۸۰) در ایستگاه تحقیقات کشاورزی طرق مشهد اجرا شد . فا کتور اصلی محدودیت رطوبتی در مراحل مختلف نمو شامل : L1- شرایط بهینه رطوبتی، L4 ،L3 ،L2 قطع آبیاری و جلوگیری از دریافت بارندگی بوسیله باران گیر به ترتیب در مراحل یک برگی تا برجستگی دوگانه برجستگی دوگانه تا ظهور بسا ک و پس از مرحله ظهور بسا ک، L5 و L6 فقط یک آبیاری تکمیلی در مرحله ظهور بسا ک و شیری دانه (بدون استفاده از باران گیر ) و فاکتور فرعی پنج ژنوتیپ تریتیکاله هگزاپلوئید (Juanillo 92 و چهار لاین امی د بخش ) بود . بخش آ زمایشگاهی در قالب آزمایش فا کتوریل بر پایه طرح کام ً لا تصادفی با چهار تکرار اجرا شد. فاکتور اول تنش اسمزی شامل شش سطح : پتانسیل های اسمزی صفر، ۰/۳-، ۰/۶-، ۰/۹-، ۱/۲-، و ۱/۵- مگاپاسکال و فا کتور دوم همان پنج ژنوتیپ تریتیکاله مورد بررسی در بخش مزرعه ای بود. نتایج حاصل از بخش آزمایشگاهی نشان داد ژنوتیپ ها ی V4 ،V3 و V2 بر اساس شاخص تنش در مرحله جوانه زنی (GSI) متحمل ترین ژنوتیپ ها بودند. نتایج بخش مزرعه ای نشان داد شاخص STI برآورد نزدیکتری از عملکرد دانه هم در شرایط تنش و هم در شرایط بهینه رطوبتی ارائه کرد که نشان از کارایی بیشتر این شاخص در تعیین ژنوتیپ هایی با عملکرد بالا در شرایط بهینه رطوبتی شرایط تنش داشت . نتایج بخش آزمایشگاهی نشان داد که ژنوتیپ های V4 ،V3 و V2 بالاترین تحمل به تنش را در مرحله جوانه زنی (آزمایشگاه) دارا بودند. واکنش ژنوتیپ های V4 ،V3 و V2 در شرایط آزمایشگاه شاخص (GSI) و مزرعه (شاخص STI) مشابه بود ولی ژنوتیپ ها ی V5 و V1 و اکنش متفاوتی در شرایط مزرعه و آزمایشگاه نشان دادند