مقاله ارتباط سقط خود به خودي و سلامت عمومي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردين و ارديبهشت ۱۳۸۹ در مجله زنان مامايي و نازايي ايران از صفحه ۷ تا ۱۲ منتشر شده است.
نام: ارتباط سقط خود به خودي و سلامت عمومي
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سقط خود به خودي
مقاله سلامت عمومي
مقاله کيفيت زندگي
مقاله سلامت رواني
مقاله GHO-28

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رهبر ناهيد
جناب آقای / سرکار خانم: قرباني راهب
جناب آقای / سرکار خانم: موذن صديقه
جناب آقای / سرکار خانم: ستوده اصل نعمت اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سقط خود به خود شايع ترين عارضه در حاملگي است. با توجه به اين که در مورد به مخاطره افتادن سلامت عمومي متعاقب سقط، اختلاف نظر وجود دارد، اين مطالعه جهت ارزيابي ارتباط بين سقط خود به خودي و سلامت عمومي متعاقب آن، انجام شد.
روش کار: در اين مطالعه کوهورت، در مرحله اول، پرسشنامه سلامت عمومي GHQ-28 براي ۵۰۰ زن باردار در مراحل اوليه حاملگيِ مراجعه کننده به درمانگاه هاي عمومي شهر سمنان درسال هاي ۸۶-۱۳۸۴، تکميل شد که ماهانه پيگيري شدند. در مرحله دوم در ۹۸ زني که سقط کردند، يک ماه بعد از سقط، پرسشنامه GHQ-28 مجددا توسط آنان تکميل شد. از زناني که سقط نکردند ۹۸ نفر انتخاب و پس از هفته ۲۰ حاملگي (زماني که خطر سقط منتفي مي شد) پرسشنامه فوق مجددا توسط آنان تکميل شد. اين زنان از بين آن هايي که سقط نکردند به طور تصادفي انتخاب شدند. داده ها پس از جمع آوري با استفاده از آزمون هاي مجذورکاي، دقيق فيشر و رگرسيون لجستيک تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: ميانگين (± انحراف معيار) سن زناني که سقط کردند ۲۶٫۳±۶٫۱ و زناني که سقط نکردند ۲۵٫۴±۵٫۸ سال بود که تفاوت آن ها معني دار نبود. دو گروه از نظر تعداد حاملگي قبلي، تعداد فرزندان زنده، تعداد سقط قبلي و سطح تحصيلات تفاوت معني داري نداشتند. نتايج نشان داد که وقوع سقط اثر معني داري بر بروز اختلالات جسمي (p=0.027، OR=34.7)، اضطراب و اختلال خواب (p=0.043، OR=5.0)، افسردگي (p=0.027، OR=11.5) و سلامت عمومي بعد از سقط (p<0.001، OR=10.2) دارد. با اين وجود ابتلا به سقط اثر معني داري بر کارکرد اجتماعي بعد از سقط نداشت. ميانگين نمره کلي GHQ-28 در گروهي که دچار سقط شدند، قبل از سقط ۶/۲۲ و بعد از سقط ۴/۲۹ بود. در گروه شاهد، قبل از هفته ۲۰ حاملگي و بعد از هفته ۲۰ حاملگي ميانگين نمرات به ترتيب ۵/۲۲ و ۵/۲۱ بود. ميانگين تغييرات نمره سلامت عمومي در دو گروه تفاوت معني داري داشت (p<0.001).
نتيجه گيري: حمايت رواني در هنگام مواجهه با افراد مبتلا به سقط جهت افزايش کيفيت زندگي اين افراد ضروري است.