مقاله ارتباط فقر آهن با ريزش مو در خانم هاي ۱۰ تا ۴۵ سال در استان قم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشكي قم از صفحه ۲۴ تا ۳۱ منتشر شده است.
نام: ارتباط فقر آهن با ريزش مو در خانم هاي ۱۰ تا ۴۵ سال در استان قم
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آلوپسي
مقاله کم خوني فقرآهن
مقاله قم
مقاله ايران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مكارم جليل
جناب آقای / سرکار خانم: حجازي سيدشمس الدين
جناب آقای / سرکار خانم: باسي علي
جناب آقای / سرکار خانم: پورآذري ليلا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: فقرآهن در کشورهاي در حال توسعه شيوع بالايي دارد، و همچنين مي تواند يکي از دلايل ريزش موي تلوژنيک باشد. اين مطالعه با هدف تعيين فراواني ريزش مو و ارتباط فقرآهن با آن در زنان۱۰ تا ۴۵ ساله استان قم صورت گرفت.
روش بررسي: اين مطالعه شامل دو مرحله مجزا بود. مرحله اول از نوع مقطعي (Cross-Sectional) و Population Based  و مرحله دوم به صورت مورد – شاهدي (Case-Control) بر روي زنان ۱۰ تا ۴۵ ساله ساکن استان قم در طي سال هاي ۱۳۸۷-۱۳۸۶ انجام گرديد. ۲۲۰۰ نفر در مرحله اول و ۴۱۰ نفر در مرحله دوم، (۲۰۵ نفر مبتلا به ريزش موي تلوژني «به عنوان گروه مورد» و ۲۰۵ نفر فاقد ريزش موي تلوژني «به عنوان گروه شاهد») بررسي شدند. افراد در صورت مثبت بودن  Pull Test(تست کشيدن مو) و نداشتن معيارهاي خروج به عنوان فرد مبتلا به ريزش موي تلوژنيک در نظر گرفته شدند. در گروه مورد – شاهدي آزمايش CRP و تعيين سطح فريتين سرم انجام گرديد. ارتباط متغيرهاي مختلف با ريزش مو و نيز سطح فريتين مورد بررسي قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون هاي آماري کاي دو، تي مستقل و من ويتني تجزيه و تحليل شدند. جهت مدل سازي آماري از آناليز رگرسيون چند متغيره لوجستيک استفاده گرديد.
يافته ها: ميانه (دامنه) سطح فريتين سرم در گروه مورد ۱۸٫۷ ميکروگرم بر ليتر (۱۷۴٫۵-۰٫۷ ميکروگرم بر ليتر) و در گروه شاهد ۲۲٫۱ ميکروگرم بر ليتر (۱۶۷٫۹-۲٫۸ ميکروگرم بر ليتر) بود (P=0.01). سطح فريتين سرم در ۹۳ نفر (%۴۵٫۴) از گروه مورد و در ۷۱ نفر (%۳۴٫۶) از گروه شاهد، کمتر از ۱۵ ميکروگرم بر ليتر گزارش گرديد (P=0.02). 1182 نفر از ميان ۲۲۰۰ نفر (%۵۳٫۷) ريزش مو داشتند. در آناليز چند متغيره ريزش مو با متغيرهايي مانند سن بالاتر، وزن بيشتر، خانه دار بودن و استعمال سيگار ارتباط مستقيم و با درآمد ماهيانه بالاتر و سکونت در خانه شخصي ارتباط معکوس داشت.
نتيجه گيري: با توجه به نتايج مطالعه به نظر مي رسد که شيوع ريزش مو در زنان استان قم قابل توجه بوده و ريزش موي تلوژنيک با فقرآهن مرتبط مي باشد. لذا اصلاح ذخاير آهن در زنان استان از طريق بهبود تغذيه، استفاده از قرص هاي تکميلي آهن و يا غني نمودن منابع غذايي با آهن ضروري به نظر مي رسد.