مقاله ارتباط مصرف استامينوفن با قند مايع نخاع در تب و تشنج که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۷ تا ۱۱ منتشر شده است.
نام: ارتباط مصرف استامينوفن با قند مايع نخاع در تب و تشنج
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله قند مايع نخاع
مقاله استامينوفن
مقاله تب و تشنج

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احساني ‌پور فهيمه
جناب آقای / سرکار خانم: اردلان مريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: افزايش قندخون و مايع نخاع در تب و تشنج به طور شايع رخ مي دهد. آزادسازي سريع کورتيزول و آدرنالين پس از تشنج، به عنوان واکنش استرس زا، منجر به اين افزايش مي گردد. در طي تب، آزادسازي اينترلوکين ۱ بتا، به عنوان سيتوکين اندوژن پيوژن منجر به مهار آزادسازي انسولين و کورتيزول مي گردد. اين حوادث مي تواند همراهي ميان غلظت قند مايع نخاع و دماي بدن در مطالعه حاضر را شرح دهد. هدف از مطالعه حاضر بررسي ارتباط مصرف استامينوفن و قند مايع نخاع در تب و تشنج مي باشد.
روش بررسي: در مطالعه مقطعي تحليلي حاضر، مايع نخاع ۶۳ کودک (۱۸-۳ ماه) دچار تب و تشنج آناليزگرديد. متوسط غلظت قند مايع نخاع در کودکاني که ۶ ساعت قبل از تشنج استامينوفن دريافت کرده بودند با گروهي که استامينوفن دريافت نکردند، با استفاده از تست هاي آماري T-student test و Mann-whitney test، آناليز و با هم مقايسه گرديد.
يافته ها: متوسط قند مايع نخاع در کودکاني که استامينوفن دريافت نکردند در مقايسه با گروه دريافت کننده استامينوفن، به طور قابل ملاحظه اي بالاتر بود. (۸۲±۸ ميلي گرم در دسي ليتر در مقايسه با ۵۳±۴ ميلي گرم در دسي ليتر).
نتيجه گيري: غلظت قند مايع نخاع در کودکان دچار تب و تشنج، با مصرف استامينوفن کاهش مي يابد.