مقاله ارتباط پاسخ هاي عامل رشدي شبه انسولين و كراتين كيناز پس از يك جلسه و دوره شش هفته اي تمرين مقاومتي هرمي و هرمي واژگون در دختران غيرورزشكار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در المپيك از صفحه ۲۹ تا ۴۲ منتشر شده است.
نام: ارتباط پاسخ هاي عامل رشدي شبه انسولين و كراتين كيناز پس از يك جلسه و دوره شش هفته اي تمرين مقاومتي هرمي و هرمي واژگون در دختران غيرورزشكار
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تمرين مقاومتي هرمي
مقاله سازگاري
مقاله عامل رشد شبه انسولين
مقاله كراتين كيناز
مقاله هرمي واژگون

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رجبي حميد
جناب آقای / سرکار خانم: رزمجو سحر
جناب آقای / سرکار خانم: جنتي معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: ظريفي آيدين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف از انجام اين مطالعه عبارت بود از تعيين ارتباط پاسخ هاي عامل رشد شبه انسولين و كراتين كيناز پس از يك نوبت و شش هفته تمرين مقاومتي هرمي و هرمي واژگون در دختران غيرورزشكار. پ‍‍ژوهش هاي زيادي به صورت جداگانه روي عامل رشد شبه انسولين و كراتين كيناز انجام گرفته است، اما با توجه به فرضيه تحريك عوامل رشد پس از آسيب سلولي (فرضيه آسيب سلولي)، ارتباط بين تغييرات عامل رشدي و آسيب سلولي به وي‍ژه در آزمودني هاي دختر در پرده ابهام است. آزمودني هاي تحقيق را ۲۷ دختر غيرورزشكار (سن ۱۸٫۵۵±۲٫۲۰ سال، وزن ۵۶±۹٫۸۶ كيلوگرم، و قد ۱۶۲±۵٫۳۳ سانتي متر) تشكيل مي دادند كه به طور تصادفي در سه گروه تمرين هرمي (۱۰ نفر)، تمرين هرمي واژگون (۱۰ نفر)، و كنترل (۷ نفر) قرار گرفتند. گروه هرمي و هرمي واژگون به مدت شش هفته، هفته اي سه جلسه در شش ايستگاه تمريني (جلو بازو، پشت بازو، كشش جانبي، جلوران، پشت ران، و پرس پا به تعداد سه نوبت و دو دقيقه استراحت بين نوبت ها) به تمرين پرداختند. گروه هرمي ست اول را با %۵۰ ده تكرار بيشينه، ست دوم را با %۷۵ ده تكرار بيشينه، و ست سوم را با %۱۰۰ ده تكرار بيشينه اجرا کردند. گروه هرمي واژگون به صورت عكس عمل كردند. قبل و بلافاصله پس از جلسه اول، و قبل و بلافاصله پس از جلسه آخر تمرينات، غلظت عامل رشد شبه انسولين به روش الايزا، و كراتين كيناز به روش آنزيماتيك اندازه گيري شدند. قدرت حداكثر افراد نيز در پايان هفته سوم و ششم اندازه گيري شد. به منظور مقايسه داده هاي درون گروهي از روش تجزيه و تحليل واريانس با اندازه هاي تكراري و بين گروهي از ANOVA و t مستقل (P<0.05) استفاده شد. نتايج نشان داد قدرت حداكثر در دو گروه به طور يكسان افزايش دارد، به جز در حركت جلوبازو كه در گروه هرمي واژگون بيشتر بود. تركيب بدن افراد نيز تغيير معناداري را پس از ۶ هفته نشان نداد. همچنين IGF-1 متعاقب يك جلسه تمرين در هر يك از گروه ها كاهش غير معنادار، و CK افزايش معناداري داشتند. به هرحال، پاسخ پس از شش هفته بدون تغيير بود. اما CK در هرمي واژگون افزايش داشت. نتايج نشان داد بين عامل رشد شبه انسولين و آسيب سلولي ارتباطي وجود ندارد. بنابراين، با توجه به افزايش كراتين كيناز و عدم تغيير معنادار عامل رشد شبه انسولين آسيب سلولي احتمالا به صورت حاد پاسخ هاي ترميمي رشدي را فعال نمي كند.