سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: پنجمین همایش بین المللی بهینه سازی مصرف سوخت در ساختمان

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

عبدالمجید نورتقانی – دانشجوی کارشناسی ارشد معمار ی، دانشکده هنر ومعماری ،دانشگاه شیراز، ش
روح اله رحیمی – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری ، دانشکده هنر ومعماری ،دانشگاه شیراز، ش

چکیده:

یکی از پایه های شکل گیری معماری ایرانی اقلیم می باشد . که براین اساس معماری مناطق کویری ، گرم ومرطوب و سرد هویت وساختار خود را می یافت وبر کالبد آنها معنا می بخشید . اما در
جریان معماری به اصطلاح مدرن که صرفا به قول نیچه رفتاری گله ای بیش نبود. باعث ازدست رفتن گوهر ناب معماری ایرانی که در قرنها ممارست به ایدآلهای زمان و مکان دست یافته بودند پس
زدیم و خودباخته معماری بدون محتوا گشته ایم . حال پس از تاراج معماری در اندیشه انیم تا با عناوینی چون معماری پایدار ، بهینه سازی و غیره که خود نیز تقلیدی بیش از دیگران نیست، هویت
ازدست رفته را به بناها و شهرهایمان بازگردانیم. ولی به قول حسن فتحی شایسته است . قبل از ایجاد یا ارائه ی راه حل های مکانیکی ابتدا باید راه حل های سنتی درمعماری محلی را ارزیابی کرد:
آنگاه این روش ها را پذیرفت یا برای تطبیق با ملزمات مدرن و پیشرفته آنها را اصلاح کرد. .. این فرایند می بایست بر پیشرفت های جدید درعلوم انسانی و فیزیک و نیز علوم همچون فن آوری
مصالح ، آیرودینامیک ، هواشناسی و فیزیولوژی مبتنی باشد. در این مقاله سعی کرده ایم برای بیان ارزشهای اقلیمی معماری ایرانی با ارائه چار چوب نظری ؛ به بررسی معماری سنتی چهار اقلیم ایران می پردازیم : – معماری منطقه معتدل و مرطوب : معماری بومی- روستایی گیلان – معماری منطقه گرم و خشک: معماری بافت مسکونی یزد -معماری منطقه گرم و مرطوب: معماری بومی بوشهر: -معماری منطقه سرد: معماری بومی تبریز