مقاله ارزشيابي برنامه غني سازي آرد با آهن و اسيد فوليک در استان هاي بوشهر و گلستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله دانشكده بهداشت و انستيتو تحقيقات بهداشتي از صفحه ۱۱ تا ۲۴ منتشر شده است.
نام: ارزشيابي برنامه غني سازي آرد با آهن و اسيد فوليک در استان هاي بوشهر و گلستان
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله غني سازي آرد
مقاله فقر آهن
مقاله کم خوني
مقاله زنان
مقاله ايران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صديقي ژيلا
جناب آقای / سرکار خانم: محمد كاظم
جناب آقای / سرکار خانم: شيخ الاسلام ربابه
جناب آقای / سرکار خانم: ترابي پريسا
جناب آقای / سرکار خانم: صالحي فروزان
جناب آقای / سرکار خانم: عبدالهي زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: پورآرام حامد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: کم خوني از بيماري هاي شايع در ايران است و بيش از نيمي از کم خوني ها نيز به علت کم خوني فقر آهن مي باشد. در اين راستا برنامه غني سازي آرد با آهن و اسيد فوليک به عنوان يکي از راهبردهاي مقابله با کم خوني فقر آهن در ايران انتخاب شده و استان بوشهر به عنوان اولين استان از سال ۱۳۸۰ و استان گلستان نيز از سال ۱۳۸۶ به عنوان دومين استان، به صورت آزمايشي (پايلوت) تحت پوشش اين برنامه قرار گرفته اند. مطالعه حاضر در سال ۱۳۸۷ با هدف “ارزشيابي اثربخشي” و “ارزشيابي فرآيند” برنامه در اين دو استان انجام شده است.
روش کار: نوع مطالعه در “ارزشيابي اثربخشي” به صورت “مطالعه قبل و بعد” بوده که در جمعيت زنان سنين باروري استان هاي بوشهر و گلستان انجام شده است. حجم نمونه در هر استان شامل۶۰۰ نفر بود که به صورت نمونه گيري چند مرحله اي (طبقه اي و خوشه اي) انتخاب شدند. نوع مطالعه در “ارزشيابي فرآيند” به صورت مطالعه توصيفي بوده که ميزان آهن نمونه آرد نانوايي ها و نمونه نان هاي مصرفي جمعيت مورد بررسي گرفته است.
نتايج: نتايج “ارزشيابي اثر بخشي” برنامه نشان داد که روند تغيير شاخص هاي کم خوني/ فقر آهن در هر دو استان بوشهر و گلستان مشابه يکديگر است. ميزان شيوع فقر آهن در زنان استان هاي بوشهر و گلستان نسبت به قبل از مداخله غني سازي آرد با آهن کاهش يافته است، بطوريکه ميزان شيوع فقر آهن در زنان استان بوشهر از۲/۲۲% به ۷/۱۵% (۰۰۲/p=0) و در زنان استان گلستان از ۷/۲۶% به ۶/۱۴% (p<0/001) رسيده است. با اين وجود ميزان شيوع کم خوني نسبت به قبل از مداخله افزايش يافته و ميزان شيوع کم خوني فقر آهن در زنان استان هاي بوشهر و گلستان نسبت به قبل از مداخله از نظر آماري تفاوت معني دار نکرده است. همچنين نتايج “ارزشيابي فرآيند” برنامه در استان بوشهر نشان داد که پوشش آرد غني شده ۹۰% و پوشش نان غني شده ۷/۹۸% است. در استان گلستان نيز پوشش آرد غني شده ۱/۹۴% و پوشش نان غني شده ۹۵% مي باشد.
نتيجه گيري: اجراي برنامه غني سازي آرد با آهن در استان هاي پايلوت در کشور منجر به بهبود ميزان شيوع فقر آهن و افزايش ذخاير آهن بدن در زنان شده ولي تاثيري بر ميزان شيوع کم خوني نداشته است. به نظر مي رسد در شرايطي که فقر آهن فقط يکي از علل کم خوني محسوب مي شود، مداخلاتي مانند غني سازي آرد با آهن به تنهايي نمي تواند تاثير چنداني بر شيوع کم خوني داشته باشد.