سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: کنفرانس بین المللی اقتصاد، حسابداری، مدیریت و علوم اجتماعی
تعداد صفحات: ۱۵
نویسنده(ها):
کامبخش فرحمند – استادیار اقتصاد دانشگاه پیام نور

چکیده:
درکشورایران، براساساصل ۵۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، منابع طبیعی تجدید شونده جنگلها،مراتع،آبزیان و…. درحکمانفال و متعلق به عموم مردم است. براین اساس دولت به عنوان نماینده قانونی مردم، وظیفه حفاظت، احیاءو بهرهبرداری و توسعه این منابع ملی را به عهدهدارد. منابع طبیعی تجدیدپذیردر حالی که حدود ۳۸ % سطح کشور را به خوداختصاص میدهد، معالاسف سهم آنها از تولید ناخالص داخلی بسیار ناچیز ودر حدود۰/۳درصد است. بررسی شاخص های کلان اقتصادی نشان میدهد که متاسفانه منابع طبیعی کشور برای تولید ساماندهی نشدهاند، بهطوری که پایداری این منابعرا با خطر مواجه ساختهاست.تحقیق حاضرکه بر اساس مدل ارزیابی اقتضایی صورت گرفته و ارزش اجتماعی غیر چوبی سری شانزده حوزه شفارود بر اساس پرسشنامه برآورد شده است. محدوده زمانی بررسی سال ۷۸۳۱ بوده است. هدف اساسی این تحقیق عبارت ازچگونگی لحاظ نمودن منافع غیرالواری وبهطور اخص ارزش تفریحی جنگل در تابع درآمدو یافتن راهحل بهینه اجتماعی است و برای این منظور فرضیهاینتحقیق عبارت از: منافع اجتماعی ۷ حاصلازرشد جنگل از منافع خصوصی آنهابیشتر است. چنین دانشی میتواند به بهبودفرایندهای مدیریتی مبتنی براصول اقتصادی یاری رساندهو تحلیلگران سیاسی وتصمیم سازانرادرراهدستیابی به اطلاعات دقیق تر از نظر مبانی تصمیمات پشیبانی نماید.