سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: چهارمین همایش سراسری بهداشت حرفه ای ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمدرضا قطبی راوندی – دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی کرمان

چکیده:

صدایی که از مشکلات و معضلات اکثر قریب به اتفاق صنایع است و سالیانه باعث معلولیت ها و بیماری‌های مختلفی می‌گردد. علاوه بر این صنایع و دولت‌ها متحمل پرداخت غرامت و یک حلبی به واسطه صدا به کار گرم می‌شوند. تخمین زده می‌شود که در ایالات متحده آمریکا حدود ۱/۷ میلیون کارگر در سنین بین ۵۰ تا ۵۹ ساله واجد شرایط دریافت غرامت به جهت صدای زیاد محیط کار می‌باشند. اگر متوسط غرامت برای هر فرد ۳۰۰ دلار در نظر گرفته شود و اگر فقط ۱۰% از این افراد را برای دریافت غرامت در نظر بگیریم رقمی حدود ۵۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار در سال تنها غرامت به واسطه صدای زیاد محیط کار بایستی پرداخت گردد. در این تحقیق به جهت ناکافی بودن و یا عدم دسترسی به اطلاعات مربوط به صدا در گذشته، تخمین صدا با توجه به اندازه‌گیری‌های صدا و اطلاعات دیگری که از صدا به صورت پراکنده در سال های عدل وجود داشت تأمین صدا طی مراحل و روشی با درنظرگرفتن فاکتورهای مختلفی صورت پذیرفت. تخمین صدا با توجه به روش Job Exposure Matrix (JEM) صورت پذیرفت ولی با توجه به ماهیت خواص فیزیکی و مخصوصاً صدا ملاحظاتی در این روش مورد نظر قرار گرفت. صحت تهمینه صدا با روش مقایسه تخمین صدا با یک تخمین دیگر که توسط متخصصی که اطلاعات کافی از وضعیت صدای موجود دارد انجام پذیرفت. صدای تجمعی با استاندارد Noise Immission Level (NIL) برای تمامی افراد مورد مطالعه محاسبه گردید همچنین میانگین سالیانه سره دریافتی نیز تعیین گردید. اطلاعات و آزمایشات موجود شنوایی سنجش تعدادی از افراد با صدای تجمعی و میانگین سری دریافتی آن‌ها جهت تأیید افت شنوایی شوقی با کری شغلی مقایسه گردید. افرادی که حداقل یک آزمایش شنوایی سنجی و در ۱۰ سال کار مداوم در محیط کار داشتند و همچنین افرادی که حداقل دو آزمایش شنوایی سنجی قبل و بعد از حداقل پنج سال کاری داشتن مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج به‌دست‌آمده از مقایسه دو تخمین صدا که مستقلاً انجام پذیرفت از ارتباط معنی داری ۰٫۵۷=r و هم‌بستگی بالا ۰٫۰۰۱٫p برخوردار بود اما میانگین تخمین صدای انجام‌شده حدود dBA 4 بیشتر از تخمین صدای انجام شده توسط متخصصین بهداشت حرفه‌ای که در محل مشغول به کار می‌باشد بوده است. P.value به‌دست‌آمده در تست Wilcoxon بین میانگین‌های معنی‌دار نبود ( ۰٫۰۰۱<p ). نتایج به‌دست‌آمده ارتباط معنی داری بین افزایش سن و توسعه افت شنوایی را نشان داد ۰٫۰۰۱<p ) . در مقایسه میانگین صدا و صدای تجمعی با آزمایشات شنوایی سنجید نتایج متفاوتی به دست آمد که از نظر آماری در که ضریب اطمینان بالایی نبود. در این مقاله بسیاری‌از دلایل بررسی و در مورد هر یک بحث گردیده است.