مقاله ارزيابي آلودگي فلزات سنگين و آلاينده هاي نفتي در رسوبات سطحي جنوب شرقي درياي خزر با استفاده از شاخص هاي موجود که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در محيط شناسي از صفحه ۲۱ تا ۳۸ منتشر شده است.
نام: ارزيابي آلودگي فلزات سنگين و آلاينده هاي نفتي در رسوبات سطحي جنوب شرقي درياي خزر با استفاده از شاخص هاي موجود
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آلودگي نفتي
مقاله فلزات سنگين
مقاله ضريب غني سازي
مقاله شاخص انباشت ژئوشيميايي
مقاله درياچه خزر
مقاله رسوبات

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سعيدي محسن
جناب آقای / سرکار خانم: عابسي عزيز
جناب آقای / سرکار خانم: جمشيدي احمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
درياي خزر به عنوان بزرگ ترين درياچه دنيا به دليل دارا بودن خط ساحلي بسيار طويل و وجود مناطق جمعيتي، شهري، صنعتي و کشاورزي بسيار در مجاورت خود، همواره از منظر زيست محيطي تحت فشارها و تهديدات شديدي قرار داشته است. با توجه به وجود منابع آلودگي متعدد و آثار نامطلوب آلاينده ها بر کيفيت زندگي و حيات گونه هاي آبزي ساکن دريا و سلامتي حاشيه نشينان و بهره برداران اين دريا، بررسي وضعيت آلودگي رسوبات به عنوان دريافت کننده نهايي آلاينده ها در محيط هاي آبي همواره مورد توجه بوده است. در اين تحقيق منطقه اي وسيع در محدوده مرزهاي آبي استان گلستان و مازندارن از منظر آلودگي عمومي رسوبات به آلاينده هاي نفتي و فلزات سنگين مورد بررسي قرار گرفته است. غلظت فلزات سنگين در رسوبات سطحي ريزدانه مورد بررسي در اين منطقه گوياي غلظت به نسبت بالا، اما غيرآلوده نيکل (۶۷-۳۵ mg/kg)، مس (۵۰-۱۵ mg/kg)، روي (۱۰۴-۵۶ mg/kg)، واناديم (۱۴۰-۹۰ mg/kg) و کرم (۹۲-۶۰ mg/kg) در سطح منطقه و آلودگي کم تا متوسط مناطق غربي و مرکزي استان مازندارن به دو فلز قلع (۴-۳ mg/kg) و سرب (۲۵-۲۲ mg/kg) است. بررسي نتايج نمونه برداري هاي انجام شده همچنين نشان دهنده تغييرات ميزان غلظت PAHs  در رسوبات نمونه برداري شده از ۱۵۰ تا ۱۶۰۰ ميلي گرم در کيلوگرم است. غلظت بيشتر PAHs در اين ناحيه مربوط به سواحل ساري تا چالوس است به شکلي که مي توان رسوبات اين منطقه را در حد کم تا متوسط آلوده دانست. نمونه برداري هاي انجام شده در مطالعه حاضر همچنين نشان دهنده آلودگي نسبي سواحل مجاور محمودآباد تا تنکابن به مجموعه هيدروکربن هاي نفتي (TPH) است، در حالي که ساير مناطق با غلظت هاي کمتر کاملا غيرآلوده تشخيص داده شده اند.