مقاله ارزيابي اثر برنامه واكسيناسيون دام ها عليه تب مالت بر ميزان بروز انساني آن در استان همدان از سال ۱۳۸۱ لغايت ۱۳۸۷ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني همدان از صفحه ۴۴ تا ۴۸ منتشر شده است.
نام: ارزيابي اثر برنامه واكسيناسيون دام ها عليه تب مالت بر ميزان بروز انساني آن در استان همدان از سال ۱۳۸۱ لغايت ۱۳۸۷
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تب مالت
مقاله زئونوز
مقاله واكسيناسيون

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مرادي عباس
جناب آقای / سرکار خانم: نوروزي نوروزعلي
جناب آقای / سرکار خانم: طالبي بيت اله
جناب آقای / سرکار خانم: عرفاني حسين
جناب آقای / سرکار خانم: كريمي احمد
جناب آقای / سرکار خانم: بطحايي سيدجلال الدين نادر
جناب آقای / سرکار خانم: مرادي عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: بيماري تب مالت يکي از مهم  ترين بيماري هاي مشترک انسان و دام است كه به عنوان يك تهديد بالقوه بهداشت عمومي محسوب مي گردد. بروسلوز انساني توسط يكي از چهار زير گونه بروسلا: ملي تن سيس، آبورتوس، سوئيس و كانيس ايجاد مي شود كه مخازن آنها به ترتيب شامل بز، گوسفند، گاو، خوك و سگ مي باشند. يكي از سياست هاي مهم در جهت كاهش ميزان بروز انساني تب مالت، واكسيناسيون دامهاي جوان است. هدف از انجام اين مطالعه ارزيابي رابطه بين درصد پوشش واكسيناسيون دامها (بره، بزغاله و گوساله هاي جوان) در ميزان بروز انساني تب مالت است.
روش كار: اين مطالعه از نوع توصيفي – تحليلي بوده که در آن اثرات واکسيناسيون دام ها عليه تب مالت بر ميزان بروز بيماري انساني بررسي شده است. داده هاي موردنياز براي محاسبه ميزان بروز انساني از مرکز بهداشت استان و داده هاي موردنياز جهت محاسبه نسبت پوشش ايمن سازي دام ها از اداره كل دامپزشکي استان اخذ گرديد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS10 تجزيه و تحليل شدند و با توجه به متفاوت بودن واحدهاي اندازه گيري دو متغير در اين مطالعه از ضريب همبستگي پيرسون جهت تعيين ارتباط بين واكسيناسيون دام ها و ميزان بروز انساني تب مالت استفاده شد.
نتايج: با توجه به آمار و گزارشات سازمان دامپزشكي استان همدان پوشش واكسيناسيون تب مالت در گوسفند و بز از %۱۷٫۵ در سال ۸۱ به %۶۰ در سال ۸۷ رسيده است و طي همين مدت پوشش واكسيناسيون گاو و گوساله از %۵٫۶ به %۳۸ افزايش يافته است، بر اساس گزارش مركز بهداشت استان همدان، ميزان بروز انساني تب مالت در همين مدت از ۸۶ در يكصد هزار نفر در سال ۸۱ به ۷/۴۴ در يكصد هــزار نفر در سال ۸۷ كاهش يافته است. ضريب همبستگي پيرسون بين واكسيناسيون دامي با ميزان بروز انساني تب مالت براي واكسيناسيون گوسفند و بز r=-0.38 و براي گوساله  r=0-0.78بدست آمد.در هر دو مورد يك ارتباط معكوس و ناقص بين درصد پوشش واكسيناسيون و ميزان بروز بيماري در انسان وجود دارد.
نتيجه نهايي: با توجه به نتايج بدست آمده در اين مطالعه، استراتژي واكسيناسيون دام هاي جوان عليه تب مالت در كاهش ميزان انساني بيماري موثر بوده است. موفقيت اين استراتژي منوط به تداوم آن، افزايش درصد پوشش واكسيناسيون و همكاري و هماهنگي بيشتر بين سيستم هاي بهداشتي با ادارات كل دامپزشكي استان ها است.