مقاله ارزيابي اختلالات اسكلتي- عضلاني بخشهاي انتهايي اندامهاي فوقاني (DUE) به روش شاخص تنش (SI) در يك صنعت آهنكاري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۷ در سلامت كار ايران از صفحه ۶۱ تا ۶۹ منتشر شده است.
نام: ارزيابي اختلالات اسكلتي- عضلاني بخشهاي انتهايي اندامهاي فوقاني (DUE) به روش شاخص تنش (SI) در يك صنعت آهنكاري
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شاخص تنش
مقاله SI
مقاله اختلالات اسكلتي- عضلاني بخشهاي انتهايي اندام هاي فوقاني
مقاله DUE
مقاله ريسك فاكتورهاي ارگونوميكي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: موسوي نجاركلا سيدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: كريمي سارا
جناب آقای / سرکار خانم: حكم آبادي رجبعلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: اختلالات اسكلتي- عضلاني ناشي از كار يكي از شايع ترين مشكلات جمعيت هاي كاري در بسياري از كشورها خصوصا در صنايع مختلف ايران مي باشد، بدين ترتيب در اين مطالعه به منظور ارزيابي نقش و اثر تلفيقي ريسك هاي ايجاد كننده اين گونه اختلالات، روش شاخص تنش مورد استفاده قرار گرفت.
روش بررسي: اين تحقيق يك مطالعه توصيفي- تحليلي است كه در آن ۴۴۸ نفر كارگر مرد شاغل در صنعت آهنكاري قائم شهر ۶۳) نفر كارگر شاغل در بخش اداري به عنوان گروه كنترل و ۳۸۵ نفر كارگر شاغل در چهار شغل تراشكاري، جوشكاري، ذوب فلزات، و ريخته گري به عنوان گروه مورد) به صورت سرشماري تحت بررسي قرار گرفتند و تلفيقي از چهار روش مشاهده اي، روش مصاحبه، روش پرسشنامه استاندارد نورديك و روش شاخص تنش مورد استفاده قرار گرفت. آناليز داده هاي جمع آوري شده با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد و با استفاده از نرم افزار Excel نمودارها رسم گرديد.
يافته ها: نتايج بدست آمده در اين تحقيق نشان داد بالاترين نرخ شيوع اختلالات اسكلتي- عضلاني بخشهاي مختلف اندام هاي فوقاني به ترتيب به مشاغل ذوب فلزات، تراشكاري، ريخته گري و جوشكاري اختصاص يافت. آزمون آماري كاي اسكوئر، ارتباط معني داري را ميان گروههاي شغلي و سني مختلف نشان داده است (χ۲=۷٫۳۳ df=16 p<0.001). آزمون آناليز واريانس يكطرفه، اختلاف معني داري بين ميانگين شاخص تنش محاسبه شده براي مشاغل اداري (۱٫۰۶)، تراشكاري (۶٫۵۲)، جوشكاري (۳٫۶۸)، ذوب فلزات (۷٫۷۹)، ريخته گري (۶٫۳۳) نشان داد (F=5.92 df=16 p=0.005). بدين ترتيب ذوب فلزات به عنوان شغل مخاطره آميز (سطح ريسك (۴، تراشكاري و ريخته گري به عنوان مشاغل با ريسك اندك (سطح ريسك (۳، جوشكاري به عنوان شغل با ريسك نامطمئن (سطح ريسك (۲ و بخش اداري به عنوان شغل ايمن (سطح ريسك (۱ قلمداد گرديدند. آزمون آماري كاري اسكوئر، ارتباط معني داري را بين اختلالات بخشهاي انتهايي اندامهاي فوقاني و گروه هاي شغلي مورد بررسي نشان داده است (χ۲=۱۱٫۹۲ df=12 p<0.004). آزمون آماري paired t-test با همبستگي مستقيم و نسبتا كامل اختلاف معني داري بين ميانگين شاخص تنش دست راست (۶٫۵۳) و دست چپ (۴٫۲۹) نشان داد (r=0.69 t=3.15 df=4 p<0.001).
نتيجه گيري: روش شاخص تنش، روش كارآمد و مفيدي به منظور ارزيابي ريسك فاكتورهاي دخيل در بروز اختلالات اسكلتي- عضلاني اندامهاي فوقاني،‌ طبقه بندي مشاغل و اصلاح شرايط كاري جهت پيشگيري از بروز اينگونه اختلالات مي باشد.