مقاله ارزيابي استراتژي ملي و منطقه اي توسعه صنعت پتروشيمي كشور که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در مطالعات‌ اقتصاد انرژي‌ از صفحه ۲۹ تا ۶۵ منتشر شده است.
نام: ارزيابي استراتژي ملي و منطقه اي توسعه صنعت پتروشيمي كشور
این مقاله دارای ۳۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله هدف گذاري
مقاله صنعتي
مقاله رقابت پذيري منطقه اي
مقاله استراتژي توسعه
مقاله صنعت پتروشيمي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رهبر فرهاد
جناب آقای / سرکار خانم: ميرشجاعيان حسيني حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
از دهه 50 ميلادي، تفکر توسعه اقتصادي سه دوره را پشت سر گذاشته است. تفکر استخدام (هدف گذاري) صنعتي و رقابت هزينه اي تا آغاز دهه ۱۹۹۰ در جهان حاکم بودند. در دهه ۱۹۹۰، با شتاب گرفتن جهاني شدن بازارها، مناطق مجبور شدند تا از صنايع کهنه خارج شده و از فرصت هاي بازاري جديد استفاده کنند. بنابراين، دوره فعلي مبتني بر رقابت پذيري منطقه اي شکل گرفته است، که در آن ابداع و کارآفريني، موتورهاي اصلي توسعه به شمار مي آيند. نگاهي به الگوي توسعه اقتصادي و صنعتي در ايران به ما نشان مي دهد که توسعه صنعتي کشور هنوز هم بر مبناي الگوي استخدام و هدف گذاري صنعتي و در چارچوب استراتژي جايگزيني واردات انجام مي گيرد. اين الگو يک بازي با جمع صفر است، که نتيجه آن برد مناطق مرکزي و باخت مناطق مرزي کشور بوده است. آن چه يک منطقه را در اين بازي به عنوان برنده و يا بازنده مي شناساند، قدرت چانه زني مديران، نمايندگان و يا حتي مردم منطقه در جذب اعتبارات به سوي منطقه خويش است. اين امر در نهايت منجر به شکاف شديد توسعه اي ميان مناطق مختلف کشور شده است. صنعت پتروشيمي به عنوان يکي از صنايع مورد توجه مديران و برنامه ريزان ملي و منطقه اي نيز براساس الگوي استخدام صنعتي و با الگوي مکان يابي مبتني بر فرآيند چانه زني توسعه يافته است. در اين مقاله، با استفاده از الگوهاي تحليلي متعدد نشان داده شده که استراتژي موجود، يک استراتژي ناکارآمد است که هيچ يک از آثار توسعه اي دلخواه برنامه ريزان اقتصادي را در پي ندارد. به نظر مي رسد بهترين رهيافت در شرايط موجود، تغيير استراتژي توسعه صنعت پتروشيمي از توسعه صنايع پتروشيمي بالادستي به سوي توسعه صنايع پايين دستي پتروشيمي و با هدف تکميل زنجيره توليد و ارزش در کشور باشد. اين استراتژي در قالب رهيافت افزايش رقابت پذيري منطقه اي، ما را قادر مي کند تا با توجه به مزيت هاي نسبي هر منطقه، قدرت توليد مناطق را براي حضور در بازارهاي داخلي و يا خارجي بهبود بخشيم.