مقاله ارزيابي ايمني زايي پلاسميد کدکننده ژن کامل راپتري ۲- توکسوپلاسما گوندي در موش هاي BALB/c که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله علوم پزشكي مدرس، آسيب شناسي زيستي (علوم پزشكي مدرس) از صفحه ۲۵ تا ۳۵ منتشر شده است.
نام: ارزيابي ايمني زايي پلاسميد کدکننده ژن کامل راپتري ۲- توکسوپلاسما گوندي در موش هاي BALB/c
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله توکسوپلاسما گوندي
مقاله DNA واكسن
مقاله ژن کامل راپتري -۲

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسينيان خسروشاهي كامي
جناب آقای / سرکار خانم: غفاري فر فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: شريفي زهره
جناب آقای / سرکار خانم: دسوزا ساشيلا
جناب آقای / سرکار خانم: دليمي اصل عبدالحسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: توکسوپلاسما گوندي يک انگل تک ياخته اي داخل سلولي است که موجب بيماري توکسوپلاسموزيز در انسان و حيوان مي شود. در سال هاي اخير پيشرفت چشمگيري در زمينه شناخت کانديدهاي مناسب واکسن که باعث القاي پاسخ هاي ايمني موثر مي شود، صورت گرفته است.
در اين مطالعه، از ژن کامل راپتري -۲ توکسوپلاسما گوندي براي ساخت DNA واکسن استفاده شد و در نهايت پاسخ هاي ايمني ناشي از اين ژن در مقايسه با گروه هاي کنترل ارزيابي شد.
مواد و روش ها: ايمني زايي موش هاي BALB/c سه بار و به صورت عضلاني (به فاصله سه هفته) توسط  pc-ROP2 (به عنوان گروه شاهد) و pc DNA3 و فسفات بافر سالين (به عنوان گروه هاي کنترل) انجام پذيرفت.
بعد از انجام ايمونيزاسيون، پاسخ هاي ايمني ناشي از آن به کمک اندازه گيري سطح آنتي بادي و سطح سيتوکين ها ارزيابي شد.
نتايج: نتايج حاصل از اندازه گيري سيتوکين هاي اينترفرون گاما و اينترلوکين ۴ نشان دهنده مقادير بالاي اينترفرون گاما و مقادير پايين اينترلوکين ۴ در گروه هاي واکسينه شده با pc-ROP2 در مقايسه با گروه هاي کنترل بود. ايطن نتايج نشان مي دهد که پاسخ ايمني سلولي Th1 در موش هايي که با pc-ROP2 واکسينه شده اند در مقايسه با موش هاي گروه هاي کنترل که با پلاسميد خالي pc-DNA3 و فسفات بافر سالين واکسينه شده اند، به شدت تحريک شده است.
اندازه گيري آنتي بادي کل IgG اختلاف معني دار را بين گروه هاي مورد و کنترل تاييد کرد همچنين ميزان بقاي موش ها در گروه هاي مورد و کنترل بعد از انجام چالش ارزيابي شد. نتايج به دست آمده نشان داد که ميزان بقاي موش هايي که با پلاسميد pc-ROP2 ايمن سازي شدند، با گروه هاي کنترل اختلاف معني دار دارند (P<0.05).
نتيجه گيري: نتايج اين تحقيق نشان مي دهد که pc-ROP2 به عنوان DNA واکسن در القاي پاسخ هاي ايمني همورال و سلولي مؤثر بوده و همچنين در افزايش طول عمر موش ها در برابر توکسوپلاسموزيز تا اندازه اي مفيد است.