مقاله ارزيابي ايمونوهيستوشيمي توزيع بافتي گلوتاتيون S- ترانسفراز در اپي تليوم راه هوايي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله پزشكي كوثر از صفحه ۱۲۳ تا ۱۲۸ منتشر شده است.
نام: ارزيابي ايمونوهيستوشيمي توزيع بافتي گلوتاتيون S- ترانسفراز در اپي تليوم راه هوايي
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سولفورموستارد
مقاله گلوتاتيون S- ترانسفراز
مقاله ايمونوهيستوشيمي
مقاله بيماري مزمن انسدادي تنفسي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نوراني محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: ميرباقري ليلا
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي مجيد
جناب آقای / سرکار خانم: يزداني سمانه
جناب آقای / سرکار خانم: ايماني فولادي عباسعلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اهداف: سولفورموستارد يك سلاح جنگي شناخته شده است كه در جنگ تحميلي عليه ايران مورد استفاده قرار گرفته است. سولفورموستارد مي تواند آسيب هاي متعددي را در ارگان هاي مختلف مثل پوست و دستگاه تنفسي ايجاد نمايد. در حال حاضر بيش از ۴۰ هزار مصدوم شيميايي به جامانده از جنگ تحميلي از بيماري مزمن انسدادي تنفسي ناشي از گاز خردل رنج مي برند. اين تركيب سبب توليد راديكال هاي آزاد اكسيژن و ايجاد استرس اكسيداتيو مي شود. تاثيرات مضر راديكال هاي آزاد اكسيژن اغلب توسط تركيبات آنتي اكسيدان تعديل مي شود. گلوتاتيون -S ترانسفرازها در بسياري از عملكردهاي سلولي دخالت دارند و مهم ترين ويژگيشان كاركرد آنها به عنوان تعديل كننده استرس هاي اكسيداتيو در سيستم تنفسي است. اين مطالعه با ميزان بيان هدف بررسي اين آنتي اكسيدان كه احتمالا نقش مهمي در حفاظت سلول هاي اپي تليوم جدار راه  هوايي دارد، به انجام رسيد.
مواد و روش ها: در اين مطالعه تجربي كه بر روي ۱۲ نمونه بيوپسي راه هوايي از ۸ مصدوم شيميايي و ۴ نمونه شاهد در سال ۱۳۸۸ انجام شد، از نمونه ها پس از تثبيت در پارافورمالدئيد توسط كرايواستات برش هاي ۲۰ ميكروني تهيه و ميزان بيان مولكول GSTp1 به روش ايمونوهيستوشيمي در نمونه هاي تجربي و كنترل بررسي و مقايسه شد.
يافته ها: مولكول GSTp1 در لايه اپي تليال راه هوايي نمونه هاي كنترل با شدت بيان شد، درحالي كه هيچ گونه عكس العملي نسبت به آنتي بادي فوق در نمونه هاي مصدومان شيميايي به چشم نخورد.
نتيجه گيري: مولكول GSTp1 نقش مهمي در حفاظت سلول عليه استرس هاي اكسيداتيو از جمله مسموميت با سولفورموستارد ايفا مي كند. كاهش اين دسته از آنزيم ها ممكن است دليلي براي پيشرفت و تداوم بيماري مزمن انسدادي ريوي در مصدومان شيميايي باشد.