مقاله ارزيابي برخي مدل هاي نفوذ آب به خاك در برخي کلاس هاي بافتي خاک و کاربري هاي اراضي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله آبياري و زهكشي ايران از صفحه ۱۹۳ تا ۲۰۵ منتشر شده است.
نام: ارزيابي برخي مدل هاي نفوذ آب به خاك در برخي کلاس هاي بافتي خاک و کاربري هاي اراضي
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مدل حفاظت خاک آمريکا (SCS)
مقاله مدل فيليپ
مقاله مدل كوستياكوف
مقاله مدل کوستياکوف – لوييز
مقاله مدل گرين و امپت
مقاله مدل هورتون

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پرچمي عراقي فرزين
جناب آقای / سرکار خانم: ميرلطيفي سيدمجيد
جناب آقای / سرکار خانم: قرباني دشتكي شجاع
جناب آقای / سرکار خانم: مهديان محمدحسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
فرآيند نفوذ آب به خاك نقش مهمي در چرخه آبي طبيعت ايفا مي كند. اهميت پديده نفوذ پژوهشگران را بر آن داشته تا همواره در پي ارايه مدلي مناسب براي بيان کمي آن باشند. در پژوهش حاضر، عملکرد مدل هاي نفوذ گرين و امپت، فيليپ، كوستياكوف، کوستياکوف لوييز، سازمان حفاظت خاک آمريکا (SCS) و هورتون در برآورد نفوذ تجمعي و نيز وابستگي عملکرد آن ها به کلاس هاي مختلف بافت خاک و کاربري هاي مختلف اراضي مورد ارزيابي قرار گرفت. براي اين منظور، داده هاي حاصل از آزمايش هاي نفوذپذيري به روش استوانه هاي مضاعف در ۲۱۰ نقطه از مناطق مختلف کشور جمع آوري گرديد. پارامترهاي مدل هاي يادشده به روش حداقل مجموع مربعات خطا تعيين گرديد. به منظور بررسي صحت عملکرد مدل هاي مورد بررسي در برآورد نفوذ تجمعي، از آماره هاي ميانگين خطا (ME)، ميانگينِ قدرمطلق ميانگين خطاهاي (MAME)، ريشه ميانگين مربعات خطا (RMSE)، انحراف معيار آماره RMSE و ضريب همبستگي پيرسون (r) استفاده شد. نتايج نشان داد که در مقايسه با ديگر مدل ها، عملکرد مدل كوستياكوف لوييز در برآورد نفوذ تجمعي از روند پايدارتري برخوردار بود. به گونه اي كه اين مدل در اکثر کلاس هاي بافتي خاک و کاربري هاي اراضي مورد بررسي حايز رتبه نخست ارزيابي گرديد. حال آن که اين روند در ديگر مدل ها مشاهده نشد. به طور کلّي، مدل هاي هورتون، كوستياكوف و فيليپ مدل هايي كم برآوردگر و مدل كوستياكوف لوييز، سازمان حفاظت خاک آمريکا (SCS) و گرين و امپت مدل هايي بيش برآوردگر بودند. مدل هاي کوستياکوف لوييز و هورتون در اکثر کلاس هاي بافت خاک و کاربري هاي اراضي مورد مطالعه به ترتيب، به طور سيستماتيک بيش برآوردگر و کم برآوردگر بودند. نتايج اين پژوهش نشان داد که در مقايسه با ديگر مدل هاي نفوذ مورد بررسي، مدل كوستياكوف – لوييز بهترين مدل براي بيان کمي فرآيند نفوذ آب به خاك است.