مقاله ارزيابي تحمل به تنش کم آبي در لاين هاي پيشرفته گندم ديم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در اكوفيزيولوژي گياهان زراعي (علوم كشاورزي) از صفحه ۳۹ تا ۵۱ منتشر شده است.
نام: ارزيابي تحمل به تنش کم آبي در لاين هاي پيشرفته گندم ديم
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنش کم آبي
مقاله ديم
مقاله شاخص هاي تحمل
مقاله گندم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رضايي رضا
جناب آقای / سرکار خانم: خورشيدي بنام محمدباقر
جناب آقای / سرکار خانم: روستايي مظفر
جناب آقای / سرکار خانم: فرامرزي علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور ارزيابي صفات مورفوفيزيولوژيک و ارتباط آن ها با عملکرد دانه در شرايط تنش کم آبي، آزمايشي در سال زراعي ۸۷ – ۱۳۸۶ در دو شرايط ديم و آبياري تکميلي با استفاده از ۱۴ لاين پيشرفته گندم نان به همراه دو رقم شاهد سرداري و آذر – ۲ در قالب طرح بلوک هاي کامل تصادفي در سه تکرار در ايستگاه تحقيقات کشاورزي ديم مراغه اجرا گرديد. براي ارزيابي واکنش ژنوتيپ ها نسبت به تنش، از شاخص هاي حساسيت به تنش (SSI)، تحمل (TOL)، بهره وري متوسط (MP)، ميانگين هندسي بهره وري (GMP) و تحمل به تنش(STI)  استفاده گرديد. نتايج حاصل از تجزيه مرکب نشان داد که اثر متقابل ژنوتيپ × محيط، و اثر ژنوتيپ ها در سطح احتمال ۱% معني دار بود. بيشترين عملکرد دانه در شرايط ديم به ژنوتيپ هاي شماره ۸ و ۱۶ به ترتيب با ۲۰۸۰ و ۲۲۱۷ کيلو گرم در هکتار و در شرايط آبياري تکميلي به ژنوتيپ شماره ۷ با ۳۵۲۵ کيلو گرم در هکتار تعلق داشت. بر اساس شاخص هاي به کار رفته در اين آزمايش بيشترين ميانگين هندسي بهره وري، بهره وري متوسط و شاخص تحمل به تنش متعلق به لاين شماره ۱۶ و کمترين آن به لاين شماره ۱۲ تعلق داشت. در اين لاين مقدار TOL نيز پايين بود. تحليل همبستگي بين عملکرد دانه و شاخص هاي تحمل به تنش نشان داد که شاخص هاي GMP،MP  و STI همبستگي مثبت و بالايي با عملکرد در دو محيط آزمايش نشان دادند و به عنوان مناسب ترين شاخص ها براي شناسايي لاين هاي متحمل توصيه مي شوند.