مقاله ارزيابي تست حساسيت مقداري فلوروکينولونها (سيپروفلوکساسين و افلوکساسين) و آمينوگليکوزيدها (جنتاميسين و آميکاسين) در سويه هاي Enterobacter ايجادکننده عفونت ادراري در تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۷ در دانش زيستي ايران از صفحه ۵۷ تا ۶۸ منتشر شده است.
نام: ارزيابي تست حساسيت مقداري فلوروکينولونها (سيپروفلوکساسين و افلوکساسين) و آمينوگليکوزيدها (جنتاميسين و آميکاسين) در سويه هاي Enterobacter ايجادکننده عفونت ادراري در تهران
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انتروباکتر
مقاله عفونت هاي ادراري
مقاله فلوروکينولون
مقاله آمينوگليکوزيد
مقاله حساسيت آنتي بيوتيکي
مقاله مقاومت آنتي بيوتيکي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي زرقاني غزاله
جناب آقای / سرکار خانم: فلاحيان فتح اله
جناب آقای / سرکار خانم: فلاحيان محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: متواضع كاميار
جناب آقای / سرکار خانم: توكلي مينو

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
جنس Enterobacter از اعضاي خانواده Enterobacteriaceae باکتري هاي گرم منفي، بدون اسپور و کپسول داري هستند که براي افراد سالم غيربيماري زا هستند. دو گونه اين جنس E. cloacae) و (E. aerogenes از عوامل ايجادکننده عفونت هاي ادراري هستند. در اين پژوهش مقاومت ۴۰ سويه باليني Enterobacter نسبت به آنتي بيوتيک هاي وسيع الطيفي از خانواده آمينوگليکوزيدها (جنتاميسين و آميکاسين) و فلوروکينولون ها (سيپروفلوکساسين و افلوکساسين) مورد بررسي قرار گرفته است. آزمايش هاي تاييدي بيوشيميايي و بررسي ميکروسکوپي روي سويه ها انجام شد. الگوي مقاومت سويه ها به روش انتشار در آگار (Disk Diffusion) در مولر هينتون آگار (MHA) تعيين شد. سپس (Minimum Inhibitory Concentration) به روش تهيه رقت در محيط مايع  (Serial Broth Dilution) و  (Minimum Bactericidal  Concentration) MBCهر آنتي بيوتيک براي هر سويه مشخص گرديد. نتايج به دست آمده هماهنگي بين مقاديرMIC  و قطر هاله هاي عدم رشد را نشان دادند. هرآنتي بيوتيکي که قطر هاله عدم رشد آن براي سويه موردنظر بزرگتر بود، مقدار MIC آن کمتر شد. در غلظت ۱۲۸ ميکروگرم بر ميلي ليتر در چهار آنتي بيوتيک مورد آزمايش، رشد همه سويه ها متوقف شد. ميانگين غلظت لازم براي توقف رشد کليه سويه ها براي سيپروفلوکساسين ۰٫۹۲۵۰ ميکروگرم بر ميلي ليتر، افلوکساسين ۴٫۱۶۲۶ ميکروگرم بر ميلي ليتر، جنتاميسين ۷٫۵۷۸۱ ميکروگرم بر ميلي ليتر و آميکاسين ۷٫۵۳۷۵ ميکروگرم بر ميلي ليتر و مقدار MBC در کليه آنتي بيوتيک هاي ذکر شده حداکثر ۱۶ برابر MIC بود. ميزان مقاومت سويه ها به آنتي بيوتيک هاي مورد آزمايش کم و سيپروفلوکساسين با کمترين درصد سويه هاي مقاوم موثرترين آنتي بيوتيک بود.