مقاله ارزيابي تنوع ژنتيکي در نمونه هاي دو گونه جو (.H. vulgare L و .H. spontaneum L ) با استفاده از نشانگرهاي ريزماهواره که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله علوم زراعي ايران از صفحه ۳۳۳ تا ۳۴۵ منتشر شده است.
نام: ارزيابي تنوع ژنتيکي در نمونه هاي دو گونه جو (.H. vulgare L و .H. spontaneum L ) با استفاده از نشانگرهاي ريزماهواره
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنوع ژنتيکي
مقاله جو
مقاله نشانگر هاي ريز ماهواره
مقاله H. spontaneum و H. vulgare

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي امين
جناب آقای / سرکار خانم: نقوي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: سبك دست نودهي منيژه
جناب آقای / سرکار خانم: مردي محسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين آزمايش تنوع ژنتيکي ۷۳ نمونه جو ايران از دوگونه H. vulgare و  H. spontaneumبا استفاده از ۱۵ جفت نشانگر ريزماهواره مورد ارزيابي قرار گرفت. الگوهاي نواري بصورت صفر (عدم وجود باند) و يک (وجود باند) امتياز دهي شدند. براي رسم دندروگرام ابتدا ماتريس تشابه با روش دايس تشکيل و سپس دندروگرام با استفاده از الگوريتم UPGMA با نرم افزار NTSYSpc 2.0 رسم شد. همچنين از اين نرم افزار براي رسم پراکنش نمونه ها در دو بعد اول تجزيه به مختصات اصلي (PCoA) نيز استفاده شد. بيشترين تعداد آلل در گونه H. vulgare مربوط به جايگاه هاي Bmac0316 و Hvm40 با ۸ آلل و کمترين آن مربوط به جايگاه Hvm70 با دو شکل بود. بيشترين تعداد آلل در گونهH. spontaneum  مربوط به جايگاه Hvm40 (با  9آلل) و کمترين آن مربوط به جايگاه هاي Hvm70 و HvmLoH1A )با ۲ آلل) بود. ميزان PIC درگونه H. vulgare از ۰٫۸۰ (جايگاه (Bmac0040 تا ۰٫۱۹ (جايگاه (Bmag0603 و در گونه H. spontaneum از ۰٫۱۹ (جايگاه Bmac0415) تا ۰٫۰۴۳ (جايگاه (Hvm70 متغير بود. تجزيه خوشه اي با استفاده از ضريب دايس و الگوريتم UPGMA نمونه ها را به سه گروه تقسيم کرد. گروه اول شامل نمونه هايي از هردو گونه H. spontaneum و H. vulgare که از ايران جمع آوري شده اند و گروه هاي دوم و سوم نيز به ترتيب شامل نمونه هايي از گونه هاي  H. spontaneumو H. vulgare بود. نتايج حاصل از تجزيه به مختصات اصلي با نتايج حاصل از تجزيه خوشه اي همخواني داشت. نتايج اين تحقيق نشان داد که نشانگرهاي ريزماهواره براي بررسي تنوع در هر دو گونه H. Spontaneum و H. vulgare مفيد مي باشند. جايگاه هاي HvmLoH1A و Ebmac0415 دوگونه H. spontaneum و جايگاه هاي Bmac0306 و Bamc0040 در گونه H. vulgare براي بررسي تنوع در اين گونه ها مناسب تشخيص داده شدند.