مقاله ارزيابي توانمندي اکوتوريستي مکان هاي ژئومورفيکي حوضه آبريز آسياب خرابه در شمال غرب ايران به روش پرالونگ (Pralong) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در جغرافيا و توسعه از صفحه ۲۷ تا ۵۲ منتشر شده است.
نام: ارزيابي توانمندي اکوتوريستي مکان هاي ژئومورفيکي حوضه آبريز آسياب خرابه در شمال غرب ايران به روش پرالونگ (Pralong)
این مقاله دارای ۲۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مکان ژئومورفيک
مقاله اکوتوريسم
مقاله روش پرالونگ
مقاله حوضه آبريز آسياب خرابه
مقاله شمال غرب ايران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مختاري كشكي داوود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
 طرح رابطه مسائل ژئومورفولوژيک با توريسم از جمله حيطه هاي مطالعاتي بين رشته اي مطرح در سال هاي اخير است. با برقراري چنين ارتباطي، مکان هاي توريستي ژئومورفولوژيکي به صورت اشکال و فرآيندهاي ژئومورفولوژيکي تعريف مي شوند که بنابر درک انسان از عوامل تاثيرگذار زمين شناسي، ژئومورفولوژيکي، تاريخي و اجتماعي اين مکان ها، ارزش زيبايي شناختي، علمي، فرهنگي-تاريخي و يا اجتماعي- اقتصادي پيدا مي کنند. بر اساس چنين جايگاهي، معرفي مکان هاي ژئومورفيکي حوضه آبريز آسياب خرابه و ارايه صورت وضعيت توان هاي اکوتوريسمي آنها جزو اهداف اصلي اين پژوهش تعيين گرديد. به منظور ارزيابي توانمندي اکوتوريستي حوضه آبريز به تفکيک مکان هاي ژئومورفيکي موجود در آن، از روش پرالونگ (Pralong, 2005) استفاده شد.
نتايج نشان داد که مکان هاي طرح شده قابليت طرح به عنوان يک مکان توريستي ژئومورفولوژيک را دارند و مي توان آنها را جزو منابع طبيعي و گردشگري منطقه به شمار آورد. بر همين اساس، ارزش اين مکان ها عمدتا به دليل بالا بودن عيار علمي آنهاست. دشواري دسترسي، دوري از مراکز جمعيتي، عدم معرفي توانمندي هاي منطقه، نوع نگرش مردم به گردشگري و نحوه گذران اوقات فراغت و در نهايت عدم توجه به اکوتوريسم به مفهوم واقعي آن مهمترين عوامل موثردر کاهش مجموع عيارهاي محاسبه شده هستند.
در حال حاضر، بهره برداري از آبشار آسياب خرابه به عنوان تنها مکان ژئومورفيکي در حال بهره برداري، با روش هايي غيراکوتوريسمي صورت مي گيرد و به عملکرد سيستم هاي مورفوژنتيک که خود ايجادکننده اين جاذبه ها هستند، توجهي نمي شود. در نهايت، ارايه نگاهي جديد به حوضه هاي آبريز و واحدهاي ژئومورفولوژيکي و تعريف آنها در قالبي از مفاهيم اکوتوريسمي، مهمترين دستاورد اين پژوهش مي باشد که مستلزم پيگيري از طرف محققين کشور عزيزمان مي باشد تا از اين طريق بتوان به اين آرزو که چگونه مي توان بين ماهيت سيستم هاي مورفوژنتيک و آنچه که برنامه ريزان مي خواهند رابطه برقرارنمود؟جامه عمل پوشاند.