مقاله ارزيابي توان زيست محيطي متناسب با رويکرد طبيعت گردي (اکوتوريسم) در جنگلهاي زاگرس (مطالعه موردي: سامان عرفي چم حاجي جنگل کاکارضا، لرستان) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در تحقيقات جنگل و صنوبر ايران از صفحه ۲۳۰ تا ۲۴۱ منتشر شده است.
نام: ارزيابي توان زيست محيطي متناسب با رويکرد طبيعت گردي (اکوتوريسم) در جنگلهاي زاگرس (مطالعه موردي: سامان عرفي چم حاجي جنگل کاکارضا، لرستان)
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ارزيابي توان زيست محيطي
مقاله مدل اکولوژيکي اکوتوريسم
مقاله کاربري اراضي
مقاله تفرج
مقاله جنگلهاي زاگرس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پيرمحمدي زيبا
جناب آقای / سرکار خانم: فقهي جهانگير
جناب آقای / سرکار خانم: زاهدي اميري قوام الدين
جناب آقای / سرکار خانم: شريفي مرتضي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
قبل از هر استفاده اي از يک منبع، آگاهي از قابليت و توان آن ضروريست تا سياستگزاري و برنامه ريزي بر اساس توان منبع و به صورت پايدار انجام شود. ارزيابي توان زيست محيطي، فرايندي براي تنظيم رابطه انسان با طبيعت و رفع تعارض بين کاربريهاي ممکن براي رسيدن به توسعه پايدار و درخور تلقي مي گردد. در اين بررسي ارزيابي توان اکولوژيک و اقتصادي- اجتماعي سامان عرفي چم حاجي از جنگل کاکارضا واقع در استان لرستان براي گردشگري متکي به طبيعت به عنوان راهکاري براي بهره برداري و حفاظت از منابع جنگلي با استفاده از مدل اکولوژيکي اکوتوريسم براي ايران با در نظر گرفتن ويژگيهاي منطقه انجام شد. در گام نخست شناسايي منابع اکولوژيکي و اقتصادي- اجتماعي منجر به تهيه نقشه هاي منابع شد، سپس با تجزيه و تحليل و جمع بندي داده ها با بهره گيري از سامانه اطلاعات جغرافياي (GIS)، نقشه زون هاي مناسب براي اکوتوريسم حاصل شد. بر اساس نتايج بدست آمده، ۶٫۰۶ درصد منطقه مورد مطالعه به تفرج متمرکز، ۶۸٫۰۷ درصد به تفرج گسترده و ۲۵٫۸۷ درصد به حفاظت اختصاص يافت. در مرحله نهايي با دخالت دادن معيارهاي اقتصادي- اجتماعي مانند تقاضاي تفرجي، فاصله از رودخانه، دسترسي و کاربري فعلي اراضي، اولويت بندي زون هاي مناسب براي تفرج انجام شد. نتايج بررسي نشان داد که ارتفاع از سطح دريا، کاربري اراضي و تقاضاي تفرجي، عوامل کليدي در ارزيابي توان زيست محيطي منطقه مورد مطالعه مي باشند. به طوري که اين عوامل، عوامل محيطي ديگر منطقه را تحت الشعاع قرار داده و در نهايت کاربري اراضي مهمترين عامل تاثيرگذار مي باشد.