مقاله ارزيابي دوره بازگشت خشکسالي با استفاده از شاخص استاندارد شده بارش (SPI) در استان فارس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در بوم شناسي گياهان زراعي (دانش نوين كشاورزي) از صفحه ۷ تا ۲۱ منتشر شده است.
نام: ارزيابي دوره بازگشت خشکسالي با استفاده از شاخص استاندارد شده بارش (SPI) در استان فارس
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خشکسالي
مقاله شاخص استاندارد شده بارش
مقاله استان فارس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پيرمراديان نادر
جناب آقای / سرکار خانم: شمس نيا سيدامير
جناب آقای / سرکار خانم: بوستاني فردين
جناب آقای / سرکار خانم: شاهرخ نيا محمدعلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
خشکسالي يکي از بلاياي محيطي است که فراواني آن به ويژه در مناطق خشک و نيمه خشک کشور بسيار زياد مي باشد. کمبود بارش اثرات متفاوتي را بر روي آب هاي زيرزميني، رطوبت خاک و جريان رودخانه ها به جاي مي گذارد. استخراج و تحليل منحني هاي شدت- تداوم و پايش خشکسالي از نيازهاي اساسي برنامه ريزي هاي مديريتي کشاورزي و منابع آبي محسوب مي شود. بدين منظور بايستي از شاخص هاي خشکسالي استفاده شود. شاخص استاندارد شده بارش (SPI) يکي از مهمترين شاخص ها مي باشد که هدف آن اختصاص ارزش عددي به مهم ترين فاکتور اقليمي (بارندگي) مي باشد. اين شاخص جهت تعيين کمبود بارش در مقياس هاي زماني مختلف به کار مي رود. مقياس هاي زماني، اثرات خشکسالي را در توانايي منابع آب نشان مي دهند. در راستاي پژوهش انجام گرفته، شدت هاي خشکسالي در يک دوره آماري ۳۰ ساله براي ۲۰ ايستگاه استان فارس، در سه مقياس زماني ۶، ۱۲ و ۲۴ ماهه تعيين گرديد. سپس بر اساس شدت هاي خشکسالي به دست آمده در ماه هاي مختلف، نمودارهاي روند تغييرات شاخص SPI در مقياس هاي مختلف تهيه گرديد. با در نظر گرفتن مقياس هاي زماني کوتاه مدت، ميان مدت و بلندمدت، خشکسالي از ديدگاه هاي مختلف بررسي و رخداد شديدترين خشکسالي ها و دوره تناوب آن ها مقايسه و تحليل گرديد. نتايج نشان داد که استان فارس در بيشتر سال ها دچار خشکسالي بوده و شدت آن در سال هاي اخير به مراتب بيشتر از سال هاي قبل مي باشد. ديگر نتايج نشان داد که خشکسالي هاي کوتاه مدت داراي نوسانات و تغييرات زيادي مي باشد و حساسيت بيشتري به تغييرات شرايط رطوبت دارد. اما در مقياس هاي زماني بلند مدت، خشکسالي هاي شديد داراي دوره هاي تداوم طولاني مي باشند و خشکسالي را بهتر منعکس مي نمايند. لذا با توجه به اين که شدت خشکسالي و تکرار آن همگي توابعي هستند که به طور مستقيم و غير مستقيم به مقياس زماني وابسته اند، لذا مي توانند هشدار اوليه اي جهت خشکسالي و کمک به ارزيابي شدت آن باشند. از ديگر نتايج اين پژوهش، مشخص شدن روند تغييرات از شدت هاي کم به زياد از سمت شمال غربي استان به سمت جنوب شرقي آن مي باشد. دوره تناوب وقوع خشکسالي با شدت ملايم در ايستگاه هاي مورد مطالعه به طور متوسط بين ۳ تا ۱۰ سال متغير بود. اين مقادير براي خشکسالي هاي متوسط و شديد نيز به طور متوسط به ترتيب ۵ تا ۱۵ و ۱۰ تا ۱۵ سال به دست آمد.