مقاله ارزيابي رفتار رئولوژيكي مذاب آميخته هاي پلي تري متيلن ترفتالات- پلي اتيلن و پلي تري متيلن ترفتالات- پلي آميد ۱۲ با مدل هاي امولسيوني و ميكرومكانيكي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر و دي ۱۳۸۸ در علوم و تکنولوژي پليمر (فارسي) از صفحه ۳۹۹ تا ۴۰۷ منتشر شده است.
نام: ارزيابي رفتار رئولوژيكي مذاب آميخته هاي پلي تري متيلن ترفتالات- پلي اتيلن و پلي تري متيلن ترفتالات- پلي آميد ۱۲ با مدل هاي امولسيوني و ميكرومكانيكي
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رفتار رئولوژيكي
مقاله آميخته هاي پليمري
مقاله مدل امولسيوني
مقاله مدل ميكرومكانيكي
مقاله پلي استر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري سيدحسن
جناب آقای / سرکار خانم: خنكدارسنگ دهي حسينعلي
جناب آقای / سرکار خانم: احساني مرتضي
جناب آقای / سرکار خانم: اسدي نژاد احمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور ارزيابي رفتار رئولوژيكي آميخته هاي پليمري به كمك نظريه هاي امولسيوني (مدل پاليرن) و ميكرومكانيكي (مدل كوران)، دو سامانه پليمري بر پايه پلي استر (پلي تري متيلن ترفتالات) به عنوان سامانه هاي مدل انتخاب شدند. بدين منظور، آميخته هاي حاصل از اختلاط مذاب پلي استر مزبور با يك پليمر غيرقطبي (پلي اتيلن) و نيز آميخته پلي استر با يك پليمر قطبي (پلي آميد (۱۲ بررسي شدند. اثر بر هم كنش هاي بين سطحي، نسبت گرانروي اجزا، تركيب درصد و سرعت كرنش بر رفتار رئولوژيكي اين آميخته ها به كمك اين مدل ها توضيح داده شد. داده هاي تجربي حاصل از آزمايش هاي رئولوژي و شكل شناسي به كمك دو مدل پاليرن و كوران بررسي شد. در هر دو سامانه مورد بررسي، مدل پاليرن انطباق قابل قبولي با داده هاي تجربي نشان نداد. اين موضوع به بيشتر بودن غلظت فاز پراكنده و اختلاف زياد گرانروي اجزا ارتباط داده شد. با اين حال، تطابق بهتري در سامانه PTT/PE نسبت به سامانه PTT/PA12 مشاهده شده كه اين مطلب به وجود بر هم كنش هاي بين مولكولي در سامانه PTT/PA12 و افزايش ضخامت فاز بين سطحي در آن نسبت داده شده است. هم چنين، مدل پاليرن در سامانه هايي كه نسبت گرانروي فاز پراكنده به فاز پيوسته در آنها بيشتر از ۱ بوده، جوابي نزديك تر به داده هاي تجربي ارايه داده است. نتايج حاصل از مدل پاليرن با داده هاي تجربي تا حدودي تطبيق خوبي در بسامدهاي زياد نشان مي دهد كه به شكست شبكه هاي فيزيكي مولكول ها در تنش هاي زياد نسبت داده شده است. مدل كوران به دليل ماهيت ميكرومكانيكي آن انطباق بسيار خوبي با داده هاي تجربي براي دو سامانه مورد بررسي نشان مي دهد.