مقاله ارزيابي ريسكهاي ارگونوميكي ناشي از كار از طريق بررسي شاخص فعاليتهاي تكراري شغلي (OCRA) در صنعت مونتاژ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۷ در سلامت كار ايران از صفحه ۷۰ تا ۷۶ منتشر شده است.
نام: ارزيابي ريسكهاي ارگونوميكي ناشي از كار از طريق بررسي شاخص فعاليتهاي تكراري شغلي (OCRA) در صنعت مونتاژ
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ريسكهاي ارگونوميكي
مقاله اختلالات اسكلتي عضلاني اندام فوقاني
مقاله شاخص OCRA
مقاله پرسشنامه نورديك

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حبيبي احسان اله
جناب آقای / سرکار خانم: كريمي سارا
جناب آقای / سرکار خانم: حسن زاده اكبر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: در دانش ارگونومي روشهاي متعدد ارزيابي ريسك تعريف شده كه هر كدام براي بررسي فاكتورهاي خاصي به كار ميروند. از جمله متدهاي موجود، روش شاخص فعاليتهاي تكراري شغلي (OCRA) مي باشد كه با توجه به فاكتورهاي دخيل در آن براي صنايعي كه داراي حركات تكراري، اعمال نيرو، پوسچر نامناسب و فقدان دوره هاي بازيابي هستند مفيد مي باشد. با توجه به اينكه در صنعت مونتاژ تمامي اين ريسك فاكتورها وجود دارد، لذا روش OCRA ميتواند به عنوان يكي از مفيدترين روشهاي ارزيابي ريسك فاكتورهاي ارگونوميكي موجود در اين گونه صنايع بكار رود. در اين تحقيق نيز هدف ارزيابي ريسك هاي ارگونوميكي ناشي از كار از طريق شاخص OCRA در صنعت مونتاژ مي باشد.
روش بررسي: در اين تحقيق با استفاده از روش مشاهده اي آناليز مشاغل انجام شد و هر شغل (job) به وظايف (tasks) و هر وظيفه به فعاليتها (Actions) و هر فعاليت به حركات (Movement) تجزيه گرديد. سپس با استفاده از روش OCRA آناليز حركات تكراري انجام شد و ۱۶۶ شاخص OCRA در دو خط مونتاژ محاسبه گرديد. همچنين با استفاده از روش استاندارد نورد يك اطلاعاتي در مورد خصوصيات فردي و شكايات اسكلتي عضلاني اندام هاي فوقاني در كل ۱۰ كارگاه صنعت جمع آوري شد. در اين تحقيق از نرم افزار OCRA، نرم افزار آماري SPSS 10 و آزمونهاي Paired-t-test و chi-square استفاده گرديد.
يافته ها: در خط مونتاژ B بيشترين ريسك دست راست ۶۶ درصد بوده كه به سطح ريسك ۳ (ريسك كم) و در خط مونتاژ A بيشترين ريسك دست راست ۴۴ درصد بوده كه به سطح ريسك ۴ (ريسك قابل توجه) مربوط مي گردد. در خط مونتاژ B بيشترين ريسك دست چپ ۵۳٫۱۹ درصد بوده كه به سطح ريسك ۳ و در خط مونتاژ A بيشترين ريسك دست چپ ۳۸ درصد بوده كه به سطح ريسك ۳ مربوط مي شود. پس از مقايسه شاخص OCRA ميان دست راست و چپ اختلاف معني داري بين شاخص مواجهه دو دست مشاهده گرديد (P<0.001). نتايج نشان داد بيشترين شكايات مونتاژكاران مربوط به قسمت مچ دست ۸۶٫۶) درصد) و انگشتان دست ۶۲٫۲) درصد) بوده است. همچنين بين سن و سابقه كار با اختلالات اسكلتي عضلاني اندامهاي فوقاني ارتباط معني دار بدست آمد (P<0.001).
نتيجه گيري: پس از بررسي دو خط مونتاژ مشخص گرديد كه خط مونتاژ A نسبت به B داراي بيشترين ريسك حركات تكراري شغلي مي باشد. همچنين در خط A بيشترين ريسك مربوط به دست راست و در خط B بيشترين ريسك مربوط به دست چپ بوده است. با توجه به اين كه بيشترين شكايات افراد از ناحيه مچ و انگشتان دست مي باشد، مي توان نتيجه گرفت بيشترين ناحيه درگيري اندام فوقاني مونتاژكاران در مچ و انگشتان دست بوده است. در نهايت بدليل اين كه تمامي فاكتورهاي روش OCRA در صنعت مونتاژ وجود دارد، اين روش مي تواند بعنوان يكي از موثرترين روشهاي ارزيابي ريسكهاي ايجاد كننده اختلالات اسكلتي عضلاني اندامهاي فوقاني در اين گونه صنايع بكار رود.