مقاله ارزيابي ريسک فاکتورهاي ايجاد كننده اختلالات اسکلتي – عضلاني در کارگاه هاي رنگ کاري صنعت مبل سازي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشكي قم از صفحه ۴۵ تا ۵۴ منتشر شده است.
نام: ارزيابي ريسک فاکتورهاي ايجاد كننده اختلالات اسکلتي – عضلاني در کارگاه هاي رنگ کاري صنعت مبل سازي
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عوامل خطر
مقاله مهندسي محيط كار انسان
مقاله صنعت درودگري
مقاله رنگ کاري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رحيمي فرد هدي
جناب آقای / سرکار خانم: هاشمي نژاد ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: چوبينه عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: حيدري حميدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: طباطبايي سيدحميدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: کارگاه هاي رنگ کاري بخشي از صنايع درودگري مي باشند که در آنها با وجود پيشرفت هاي صنعت و تکنولوژي، نيروي انساني همچنان بيشترين سهم را در انجام وظايف ايفا مي کند. از آنجا که انجام اين گونه کارهاي دستي اغلب به علت آگاه نبودن کارگران و طراحي نامناسب محيط کار و ابزار، با وضعيت بدني نامطلوبي صورت مي گيرد، لذا ارزيابي ارگونوميک محيط کار و بهبود شرايط بر اساس آن ضروري به نظر مي رسد. طراحي چک ليست و محاسبه شاخص هاي ارگونوميک و به کارگيري آنها مي تواند در اين ارزيابي مفيد باشد. اين مطالعه با هدف بررسي ريسک فاکتورهاي اختلالات اسکلتي – عضلاني و تعيين سطح اقدامات اصلاحي در اين گروه از کارگاه ها انجام گرفت.
روش بررسي: پس از آناليز وظايف در کارگاه هاي رنگ کاري براي ۴۷ کارگر با استفاده از چك ليست ارگونوميک طراحي شده، شاخص هاي ارگونوميك محاسبه و در نهايت عوامل خطر شناسايي گرديد. شاخص به دست آمده به عنوان معياري براي مشخص ساختن وضعيت ارگونوميک و دسته بندي اولويت اقدامات اصلاحي به کار گرفته شد. جهت تعيين ميزان شيوع اختلالات اسکلتي – عضلاني از پرسشنامه نورديک استفاده گرديد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از آزمون من ويتني و آزمون نسبت ها انجام گرفت.
يافته ها: ميانگين سني کارکنان کارگاه هاي رنگ کاري ۲۸٫۷۸ سال و در محدوده ۱۷-۵۸ سال قرار داشت. کمردرد با %۳۸٫۳، داراي بيشترين ميزان شيوع در بين کارگران بود. در بررسي رابطه بين ميانگين شاخص هاي ارگونوميک محاسبه شده در حضور و عدم حضور هر يک از اختلالات اسکلتي – عضلاني، بين اين شاخص ها و اکثر اختلالات رابطه معني داري (a<0.05)، مشاهده گرديد. ميانگين اين شاخص ها در نبود اين اختلالات بيشتر بود، كه در نتيجه وضعيت مطلوب تر ارگونوميک را نشان مي داد. %۸۵٫۱۱ از کارکنان در اولويت اول دسته بندي اقدامات اصلاحي (يعني لزوم انجام هرچه سريع تر اقدامات اصلاحي) قرار گرفتند. ابزار دستي نامناسب، پوسچر نامطلوب و سازماندهي نادرست کار از عوامل خطر در اين کارگاه ها شناخته شد.
نتيجه گيري: چک ليست تهيه شده جهت ارزيابي وضعيت ارگونوميک مي تواند روشي مناسب، سريع و کم هزينه و ابزاري موثر در انجام اقدامات اصلاحي در جهت بهينه سازي اين نوع کارگاه ها و کارگاه هاي مشابه باشد. همچنين اين مطالعه نشان داد عمده مشکلات ارگونوميک در اين کارگاه ها ناشي از طراحي ابزار دستي، پوسچرکار و سازماندهي کار است.