مقاله ارزيابي رژيم هاي آبياري سطحي بر کارآيي مصرف نيتروژن در زراعت چغندرقند که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در پژوهش هاي توليد گياهي (علوم كشاورزي و منابع طبيعي) از صفحه ۱۳۳ تا ۱۴۸ منتشر شده است.
نام: ارزيابي رژيم هاي آبياري سطحي بر کارآيي مصرف نيتروژن در زراعت چغندرقند
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آبياري سطحي
مقاله چغندرقند
مقاله شکر
مقاله عملکرد
مقاله كارآيي مصرف نيتروژن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كريمي احمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اراضي تحت آبياري سطحي، مديريت ناصحيح کودهاي ازته باعث ايجاد آلودگي آب هاي زيرزميني در نزديکي سطح خاک و يا آ ب هاي سطحي در اثر فرسايش خاک زراعي مي گردد. در مناطق کاشت چغندرقند (Beta Vulgaris L.)، آبياري با حجم کم يک راه کار جهت حفظ غلظت مناسب نيترات است. در ايران مطالعاتي در مورد کارآيي مصرف نيتروژن چغندرقند انجام شده، ليکن اطلاعات راجع به اثر سطوح آب و کود در اين زمينه محدود است. اين پژوهش با هدف بررسي رژيم هاي آبياري و سطوح نيتروژن در تعيين ميزان نيتروژن براي حداکثر عملکرد ريشه و شکر و نيز كارآيي مصرف آن در چغندرقند، به روش آبياري سطحي در قالب طرح آماري کرت هاي خرد شده بلوک کامل تصادفي با دو فاكتور مقدار آب در چهار سطح شامل I3, I2, I1 و I4؛(۴۰، ۸۰، ۱۲۰ و ۱۶۰ درصد تبخير از سطح طشتک کلاس A)، مقدار ازت در چهار سطح شامل N0، N1، N2 و N3 (شاهد، ۹۰، ۱۸۰ و ۲۷۰ کيلوگرم در هکتار ازت از منبع اوره) در سه تكرار انجام گرفت. نتايج نشان داد عملكرد ريشه، شکر و کل ماده خشک و نيز کارآيي مصرف نيتروژن تحت تاثير مقدار آب، مقدار نيتروژن و اثر متقابل آن ها قرار گرفت. تيمار (I4) با ۴۷۹۶۹ كيلوگرم در هكتار و تيمار (I۲) با ۶۸۵۵ کيلوگرم در هکتار به ترتيب بيشترين عملکرد ريشه و عملکرد شکر را داشتند. نتايج نشان داد که در شرايط کم آبياري عملکرد کاهش يافت. هم چنين با افزايش نيتروژن عملکرد ريشه، شکر و ماده خشک کل افزايش نشان داد. اثرات متقابل نشان داد که تيمار I4N3 و I3N3 به ترتيب با ۵۳۶۲۱ و ۵۳۰۷۵ کيلوگرم در هکتار بيشترين عملکرد ريشه، و نيز با ۷۸۸۷ و ۷۶۸۹ کيلوگرم در هکتار بيشترين عملکرد شکر را داشتند. نتايج نشان داد كه كارآيي مصرف نيتروژن با افزايش ميزان آب مصرفي براي هر يک از سه جزء مورد مطالعه گياه افزايش (I1<I2<I3<I4) و با افزايش مقدار کود مصرفي کارآيي مصرف نيتروژن کاهش (N1>N2>N3) مي يابد. بيشترين كارآيي مصرف ازت در تيمار آبياري I4 و با مصرف ۹۰ كيلوگرم ازت به دست آمد.