مقاله ارزيابي زيست محيطي با رويکرد اکوسيستمي و بوم شناختي سرزمين «مطالعه موردي حوزه آبخيز کليبر چاي» که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در بوم شناسي گياهان زراعي (دانش نوين كشاورزي) از صفحه ۹۵ تا ۱۰۳ منتشر شده است.
نام: ارزيابي زيست محيطي با رويکرد اکوسيستمي و بوم شناختي سرزمين «مطالعه موردي حوزه آبخيز کليبر چاي»
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ارزيابي زيست محيطي
مقاله توسعه سرزمين
مقاله اکوسيستم
مقاله بوم شناسي
مقاله ارسباران
مقاله حوزه آبخيز کليبر چاي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اكبرزاده مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: بابايي كفاكي ساسان
جناب آقای / سرکار خانم: داوودي جابر
جناب آقای / سرکار خانم: فرامرزي علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در ارزيابي براي توسعه سرزمين تعيين کاربردي فعلي آن شامل زراعت (ديم و آبي)، دامداري و دامپروري، حفاظت خاک و آبخيزداري و… مورد بررسي قرار گرفته و چگونگي امکان توسعه در سرزمين ارزيابي مي شود. اين پژوهش به منظور ارزيابي حوزه آبخيز کليبر چاي با دو رويکرد اکوسيستمي و بوم شناختي سيماي سرزمين صورت پذيرفت. بدني منظور منطقه مورد مطالعه دوبار و هربار با يک رويکرد مورد ارزيابي قرار گرفت. پس از جمع آوري و تهيه داده ها و اطلاعات شاخص هاي کمي و کيفي سرزمين بي مقياس و به صورت کمي تبديل شده و لايه محدوديت بر پايه منطق بولين در روي نقشه و در هر رويکرد اعمال گرديد. براي اين منظور با استفاده از اصول فرآيند تحليل سلسله مراتبي و سيستم حمايت گروهي، وزن شاخص ها در هر رويکرد با در نظر گرفتن ماتريس هاي سازگار و ميزان خطاي قابل قبول محاسبه گرديد. نهايتا ارزيابي با استفاده از وزن دهي براي شاخص ها در هر رويکرد با اعمال مدل جبراني خطي صورت پذيرفت. داده هاي به دست آمده پس از اعمال ضرايب با مدل جبراني خطي در هر رويکرد در چهار دسته از بالاترين ترجيح به پايين ترين ترجيح مرتب شدند و نتيجه به دست آمده پس از اعمال داده هاي حاصله در قالب يک نقشه ترکيبي از هر دو رويکرد و يک ماتريس مشخص شد. انتخاب قطر ماتريس به عنوان مناسب ترين سايت ها براي هر رويکرد مورد توصيه، داده هاي به دست آمده توسط نقشه ترکيبي را نيز تاييد کرد. اين تحقيق مناطق داراي ترجيح خوب، متوسط و ضعيف براي توسعه سرزمين را در حوزه آبخيز کليبر چاي مشخص نمود. نتايج اين پژوهش ۴۹۸۵٫۱۲ هکتار از واحد هيدرولوژيک مورد مطالعه را که داراي مساحت ۵۴۸۷۲٫۳ هکتار مي باشد، مناسب براي توسعه در هر رويکرد نشان داد. هم چنين بيشترين همپوشاني در پايين ترين ترجيحات در هر رويکرد مشاهده شد.