مقاله ارزيابي شدت بيابان زايي دشت سگزي با بهره گيري از مدل IMDPA که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مرتع و آبخيزداري (منابع طبيعي ايران) از صفحه ۴۱۹ تا ۴۳۰ منتشر شده است.
نام: ارزيابي شدت بيابان زايي دشت سگزي با بهره گيري از مدل IMDPA
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله IMDPA
مقاله مدل بيابان زايي
مقاله سگزي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ناطقي سعيده
جناب آقای / سرکار خانم: زهتابيان غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي حسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
منطقه شرق اصفهان و بويژه دشت هاي محدوده ورتون و سگزي از مناطق خشک کشور بشمار مي آيند. نواحي يادشده به دليل هموار بودن و وجود خاک هاي حساس به فرسايش، استعداد فراواني براي بياباني شدن دارند. براي بررسي شدت بيابان زايي منطقه دشت سگزي از مدل IMDPA بهره گيري شد. در اين بررسي سه معيارآب، زمين و پوشش گياهي مورد ارزيابي قرار گرفت و با توجه به شرايط منطقه براي هر معيار چندين شاخص در نظر گرفته شد. برپايه شاخص هاي گزينش شده براي هر معيار، از ميانگين هندسي شاخص ها در هر معيار، نقشه كيفي معيار مورد نظر بدست آمد و در پايان از ميانگين هندسي معيارها، نقشه شدت بيابان زايي تهيه شد. نقشه نهايي بيابان زايي بدست آمده نشان دهنده کلاس شديد و بسيار شديد روند بيابان زايي در منطقه مي باشد. باتوجه به ارزيابي هاي صورت گرفته مشخص شد که معيار آب با ميانگين وزني ۳٫۹۷ (کلاس خيلي شديد) بيشترين تاثير را در بيابان زايي منطقه دارد. همچنين معيار زمين با ميانگين وزني ۳٫۲۶ و معيار پوشش گياهي با ميانگين وزني ۳٫۱۲ هر دو در کلاس شديد بيابان زايي قرار دارند.