مقاله ارزيابي عملكرد كنجد و ارتباط آن با ساير صفات وابسته تحت شرايط اقليمي اصفهان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در علوم كشاورزي و منابع طبيعي از صفحه ۳۶۱ تا ۳۶۹ منتشر شده است.
نام: ارزيابي عملكرد كنجد و ارتباط آن با ساير صفات وابسته تحت شرايط اقليمي اصفهان
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کنجد
مقاله عملکرد
مقاله رگرسيون
مقاله همبستگي
مقاله تجزيه ضرايب مسير

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: افضلي محمدآبادي مرضيه
جناب آقای / سرکار خانم: رضايي عبدالمجيد
جناب آقای / سرکار خانم: سعيدي قدرت اله
جناب آقای / سرکار خانم: ناصح غفوري ايمان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين پژوهش، به منظور ارزيابي تنوع ژنتيکي، خصوصيات زراعي ۱۶ رقم کنجد آزمايشي در قالب طرح بلوک هاي کامل تصادفي با ۳ تکرار در سال زراعي ۸۷،۱۳۸۶ در مزرعه تحقيقاتي دانشکده کشاورزي دانشگاه صنعتي اصفهان انجام شد. نتايج نشان داد كه بين ارقام مورد بررسي از نظر كليه صفات از جمله تعداد کپسول در بوته، تعداد دانه درکپسول و وزن هزاردانه، عملکرد دانه در بوته و عملکرد دانه در واحد سطح تفاوت معني دار وجود دارد. براي کليه صفات ضرايب تنوع فنوتيپي بزرگ تر از ضرايب تنوع ژنتيکي بودند و در بيشتر موارد اين دو نوع ضريب تنوع اختلاف کمي با هم داشتند. صفات تعداد روز تا گلدهي، تعداد کپسول در بوته، تعداد دانه در كپسول، وزن هزاردانه، عملكرد بيولو‍‍ژيك و شاخص برداشت همبستگي بالايي را با عملکرد دانه در بوته و عملكرد دانه در واحد سطح نشان دادند. بر اساس نتايج به دست آمده از رگرسيون مرحله اي براي عملکرد دانه در بوته، سه صفت تعداد كپسول در بوته، وزن هزاردانه و تعداد دانه در کپسول به ترتيب داراي اهميت بودند و در مجموع ۷۹ درصد از تغييرات آن را توجيه نمودند. نتايج تجزيه مسير نيز نشان داد كه وزن هزاردانه بيشترين اثر ژنتيکي مستقيم و مثبت را بر عملکرد دانه در بوته و عملكرد دانه در واحد سطح دارد. به طورکلي نتايج به دست آمده از اين آزمايش نشان داد که براي کليه صفات مورد مطالعه تنوع ژنتيکي بالايي بين ارقام وجود دارد و انتخاب براي بهبود آنها مي تواند موثر واقع شود. در برنامه هاي به نژادي كنجد نيز براي دست يابي به عملکرد بالا و مطلوب مي توان سه صفت تعداد کپسول در بوته، تعداد دانه در کپسول و وزن دانه را به ترتيب اهميت به عنوان شاخص هاي انتخاب در برنامه هاي اصلاحي مورد توجه قرار داد.