مقاله ارزيابي عملکرد نظام ارجاع در برنامه پزشک خانواده در دانشگاه هاي علوم پزشکي استان هاي شمالي ايران ۱۳۸۷ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهمن و اسفند ۱۳۸۸ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل از صفحه ۴۶ تا ۵۲ منتشر شده است.
نام: ارزيابي عملکرد نظام ارجاع در برنامه پزشک خانواده در دانشگاه هاي علوم پزشکي استان هاي شمالي ايران ۱۳۸۷
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نظام ارجاع
مقاله پزشک خانواده
مقاله مرکز بهداشتي درماني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نصراله پورشيرواني سيدداوود
جناب آقای / سرکار خانم: اشرفيان اميري حسن
جناب آقای / سرکار خانم: مطلق محمداسماعيل
جناب آقای / سرکار خانم: كبير محمدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: ملكي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: شبستاني منفرد علي
جناب آقای / سرکار خانم: علي زاده رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: نظام مراقبت سلامت به منظور کارايي و اثربخشي بيشتر و ايجاد عدالت و امکان دسترسي آحاد مردم به سه سطح اول، دوم و سوم سازماندهي مي شود، با توجه به سطح بندي خدمات، دسترسي افراد نيازمند به خدمات تخصصي تر از طريق نظام ارجاع ميسر مي گردد. با توجه به اهميت نظام ارجاع در طرح پزشک خانواده اين مطالعه به منظور بررسي عملکرد نظام ارجاع در طرح پزشک خانواده و نظام شبکه دانشگاه هاي علوم پزشکي مستقر در استان هاي شمالي ايران انجام شد.
مواد و روشها: اين مطالعه مقطعي در پاييز ۱۳۸۷ انجام شد. %۲۰ مراکز مجري طرح پزشک خانواده و بيمه روستايي تحت پوشش دانشگاه هاي علوم پزشکي گلستان، مازندران، بابل و گيلان، مجموعا ۱۰۸ مرکز از ۵۲۱ مرکز مجري بصورت تصادفي سيستماتيک به عنوان خوشه هاي پژوهش انتخاب و در هر مرکز يا خوشه منتخب ۵ تا ۷ بيماري که با ارجاع پزشک خانواده به سطح ۲ مراجعه و خدمات موردنياز را دريافت و در زمان پرسشگري در منازل خود حضور داشتند، مورد بررسي قرار گرفتند.
يافته ها: از ۶۷۵ بيمار ارجاع شده به سطح ۲ که موفق به دريافت خدمات سطح ۲ شدند، ۴۴۰ نفر (%۶۵) زن و ۲۳۵ نفر (%۳۵) مرد بودند. ۲۷۰ نفر (%۴۰٫۵) از بيماراني که توسط پزشک خانواده به سطح ۲ ارجاع شده بودند، فرم ارجاع از خانه هاي بهداشت را به همراه داشتند. از کل بيماران ارجاع شده به سطح ۲، ضرورت ارجاع ۳۱۱ نفر (%۴۶) بنا به تشخيص و خواست پزشکان خانواده بود و پزشکان خانواده در ۲۱۲ مورد ارجاع (%۳۲٫۹) در انتخاب پزشک متخصص سطح ۲، نقش داشته اند. پزشکان متخصص سطح ۲ در پذيرش و ويزيت بيماران ارجاعي، براي ۱۸۹ بيمار پذيرفته شده (%۲۸٫۱) نتايج ويزيت را در قالب پسخوراند به پزشک خانواده ارجاع دهنده ارايه نمودند. از بين بيماران مراجعه کننده به سطح ۲، تنها ۱۶۳ نفر از بيماران (%۲۴٫۵) بعد از دريافت خدمات سطح ۲، به سطح اول يا نزد پزشکان ارجاع دهنده خود بازگشتند و ۳۹۴ نفر (%۷۹٫۶) بيماراني که بعد از دريافت خدمات سطح ۲ به سطح اول باز نگشتند، علت اصلي را عدم آگاهي ذکر نمودند.
نتيجه گيري: نتايج مطالعه نشان داد که بسياري از اصول نظام ارجاع از سطح يک به سطوح بالاتر و بالعکس رعايت نمي شود که نياز به اصلاح، آموزش و مداخله در اين زمينه مي باشد.