مقاله ارزيابي كلينيكي و راديوگرافيك تاثير استئورا (OSTEORA) بر ضايعات فوركاي كلاس II در پريودنتيت مزمن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در اسفند ۱۳۸۹ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل از صفحه ۳۹ تا ۴۵ منتشر شده است.
نام: ارزيابي كلينيكي و راديوگرافيك تاثير استئورا (OSTEORA) بر ضايعات فوركاي كلاس II در پريودنتيت مزمن
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پريودنتيت
مقاله ضايعات فوركيشن
مقاله دبريدمان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عموييان بابك
جناب آقای / سرکار خانم: حقاني فر سينا
جناب آقای / سرکار خانم: وزين پور حامد
جناب آقای / سرکار خانم: بيژني علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: وجود درگيري فوركا باعث بدتر شدن پيش آگهي دندان درگير مي شود. درمانهاي متنوعي جهت درمان ضايعات فوركا مطرح است. رژنراسيون پريودنشيوم درمان انتخابي اين ضايعات مي باشد. جديدا يك تركيباتي از هيدروكسيدكلسيمhydroxide suspension (OCHS) Oily calcium  جهت ايجاد رژنراسيون پريودنشيوم پيشنهاد شده است. اين مطالعه به منظور مقايسه تاثير اين ماده بر ضايعات فوركشين درجه ۲ با روش جراحي فلپ (Open flap debridement OFD) انجام شد.
مواد و روشها: اين مطالعه كارآزمايي باليني بر روي ۲۴ ضايعه فوركيشن درجه دو كه به دو گروه ۱۲  تايي تقسيم شدند، انجام گرديد. در هر دو گروه ابتدا فاز I درمان (جرمگيري و آموزش بهداشت) انجام شد. در گروه مطالعه حين جراحي از OSTEORA در ناحيه فوركا استفاده شد. در گروه كنترل، تنها (Open Flap Debridment, OFD) انجام شد. قبل از جراحي و ۶ ماه بعد از جراحي راديوگرافي پري آپيكال به روش موازي با شرايط يكسان تهيه شد. سپس براي بررسي تغييرات،Subtraction  انجام شد. سپس ميزان چسبندگي كلينيكي افقي و عمودي، تحليل لثه، عمق پروب، ايندكس پلاك، ايندكس لثه، فاصله فورنيكس تا قاعده ضايعه، فاصله فورنيكس تا كرست آلوئول، اجزاي افقي و عمودي فوركيشن مورد ارزيابي قرار گرفتند.
يافته ها: مقايسه پارامترها در هر دو مقطع زماني بين گروه مطالعه و كنترل معني دار نبود. در گروه مطالعه تنها افزايش تحليل لثه از
۰٫۶۷±۰٫۷۷۸ به (P=0.04) 1.375±۰٫۹۳۲۴ و در گروه كنترل افزايش تحليل لثه از ۰٫۵۸±۰٫۷۹۳ به (p=0.002) 1.583±۱٫۳۷۹ و كاهش VPD از ۳٫۱۷±۱٫۱۱۵ به (P=0.015) 1.83±۰٫۸۳۵ مشاهده شد. از لحاظ تغييرات راديوگرافي هم دو گروه تفاوت معني داري نداشتند.
نتيجه گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه OSTEORA در مقايسه با(OFD)  در درمان ضايعات فوركا كلاسII  تفاوت چنداني ندارندو هيچ كدام از دو درمان فوق باعث رژنراسيون چنداني در اين ضايعات نمي شوند.