مقاله ارزيابي مقاومت نسبي ژنوتيپ هاي گلرنگ (.Carthamus tinctorius L) به بيماري بوته ميري فوزاريومي در استان اصفهان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در مجله به نژادي نهال و بذر (نهال و بذر) از صفحه ۶۲۳ تا ۶۳۴ منتشر شده است.
نام: ارزيابي مقاومت نسبي ژنوتيپ هاي گلرنگ (.Carthamus tinctorius L) به بيماري بوته ميري فوزاريومي در استان اصفهان
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گلرنگ
مقاله بوته ميري فوزاريومي
مقاله ژنوتيپ
مقاله لاين خالص

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ناصحي عباس
جناب آقای / سرکار خانم: شفيع زاده شعبان
جناب آقای / سرکار خانم: رضايي سعيد
جناب آقای / سرکار خانم: شهسواري محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بوته هاي آلوده به بيماري بوته ميري از مزارع گلرنگ در استان اصفهان جمع آوري و از آن ها شش جدايه قارچFusarium solani  جداسازي و بيماري زايي آن ها در گلخانه اثبات شد. بيست و يك ژنوتيپ گلرنگ به منظور بررسي واکنش آن ها به بيماري بوته ميري در يك آزمايش فاكتوريل در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با سه تكرار در شرايط آزمايشگاه و گلخانه مورد ارزيابي قرار گرفتند. آلودگي مصنوعي در آزمايشگاه با قرار دادن بذرهاي جوانه زده داخل تشتك پتري حاوي کشت يک هفته اي قارچ روي محيط كشت PDA انجام شد. يک هفته بعد از مايه زني طول زخم ايجاد شده روي ريشه اندازه گيري شد. آلودگي مصنوعي در گلخانه با قرار دادن دانه هاي گندم حاوي مايه قارچ در کنار طوقه گياهچه هاي چهار برگي انجام شد. تعداد بوته هاي زنده در دو مرحله، يکي پس از بوته ميري %۵۰ ژنوتيپ حساس (۷ روز پس از مايه زني) و ديگري ۴۵ روز بعد از مايه زني يادداشت برداري شد. نتايج آزمايش نشان داد که تفاوت معني داري بين ژنوتيپ ها از نظر واكنش به بيماري در شرايط آزمايشگاه و گلخانه وجود دارد. بين ميانگين طول زخم روي ريشه و تعداد بوته هاي زنده در گلخانه همبستگي منفي بالايي وجود داشت (r=-0.72). مقاوم ترين ژنوتيپ به بيماري لاين خالص KW11 با ميانگين طول زخم ۹٫۳۱ ميلي متر در آزمايشگاه و ميزان بوته زنده %۸۰ و %۶۲٫۸ به ترتيب ۷ و ۴۵ روز پس از مايه زني بود. رقم کوسه (رقم رايج منطقه) و لاين هاي خالص  KW2 و KW3 به ترتيب با ميانگين طول زخم ۱۳٫۲۹، ۱۲٫۷۲ و ۱۲٫۱۳ ميلي متر و ميزان بوته زنده %۵۸، %۶۱٫۸ و %۶۵٫۶ پس از ۷ روز و %۲۵٫۶، %۲۸٫۴ و %۲۸٫۴ پس از ۴۵ روز به عنوان ژنوتيپ هاي حساس ارزيابي شدند. در گروه بندي انجام شده با روش LSD، پس از ۷ روز ۱۴ ژنوتيپ بالاي %۷۰ و ۷ ژنوتيپ بين ۳۰ تا %۷۰ و پس از ۴۵ روز ۱۸ ژنوتيپ بين ۳۰ تا %۷۰ و ۳ ژنوتيپ كمتر از %۳۰ بوته زنده داشتند.