مقاله ارزيابي مقايسه اي گلوكز پلاسماي ناشتا و آزمون پايش گلوکز خون به عنوان روش غربالگري ديابت بارداري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي زنجان از صفحه ۱ تا ۱۲ منتشر شده است.
نام: ارزيابي مقايسه اي گلوكز پلاسماي ناشتا و آزمون پايش گلوکز خون به عنوان روش غربالگري ديابت بارداري
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آزمون پايش قند
مقاله ديابت بارداري
مقاله غربالگري
مقاله قند پلاسماي ناشتا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: گرشاسبي احيا
جناب آقای / سرکار خانم: ضميري آزاده
جناب آقای / سرکار خانم: فقيه زاده سقراط
جناب آقای / سرکار خانم: نقي زاده محمدمهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه وهدف: ديابت بارداري (GDM ) شايع ترين اختلال متابوليك دوران بارداري است. با توجه به اهميت غربالگري در جلوگيري از عوارض مادري و جنيني، يافتن آزمون هاي ساده تر و ارزانتر با حساسيت و ويژگي قابل قبول، ضروري مي باشد. اين مطالعه باهدف مقايسه دو آزمون قند پلاسماي ناشتا (FPG) و پايش قند يک ساعته (OGCT) با ۵۰ گرم گلوکز خوراکي در غربالگري ديابت بارداري انجام شد.
روش بررسي: طي غربالگري همگاني ۱۸۰۴ خانم باردار بدون ديابت آشکار در ۲۴تا۲۸ هفتگي (خانم هاي پرخطر در اولين ويزيت) تحت آزمون هاي FPG و OGCT قرار گرفتند. با نتيجه OGCT≥۱۳۰ ميلي گرم در دسي ليتر، آزمون تشخيصي تحمل قند خوراکي (OGTT) سه ساعته با ۱۰۰ گرم گلوکز با معيار کارپنتر و کوستان انجام شد. منحني ROC براي هر دو آزمون رسم و حساسيت و ويژگي آن ها مقايسه شد.
يافته ها: ۳/۷ درصد افراد GDMو ۲/۳ درصد اختلال تحمل گلوکز داشتند. بهترين نقاط برش OGCT 134 ميلي گرم در دسي ليتر (حساسيت: ۲۴/۹۹ درصد، ويژگي: ۵۷/۷۶ درصد) و FPG 87 ميلي گرم در دسي ليتر (حساسيت: ۱۵/۸۰ درصد، ويژگي: ۶/۸۵ درصد) بود. مقادير كمتر از OGCT 135 ميلي گرم در دسي ليتر (حساسيت: ۹۵/۹۶ درصد)، و ۱۶۵ ميلي گرم در دسي ليتر ≤ (با ويژگي: ۱۰/۹۶ درصد) جهت رد GDM، به ترتيب نياز به انجام OGTT را در ۱/۸۰ درصد افراد (ميزان طبقه بندي اشتباه: ۸۳/۳ درصد) و مقادير FPG بيشتر از ۷۶ ميلي گرم در دسي ليتر با (حساسيت: ۴۲/۹۵ درصد) كمتر يا مساوي با ۹۱ ميلي گرم در دسي ليتر (ويژگي: ۵۶/۹۵ درصد) جهت رد و تشخيص GDM، نياز به انجام OGTT را در ۵۱ درصد خانم ها (ميزان طبقه بندي اشتباه: ۴۴/۴ درصد) از بين مي برد.
نتيجه گيري: ارزيابي پيامدهاي بارداري اخير نشان داد که بهترين تست جهت پيشگويي ماکروزومي، زايمان زودرس و زايمان سزارين،OGCT  و براي پره اکلامپسي و ديسترس تنفسي FPG مي باشد. چون OGCT نياز به انجام تعداد بيشتري از آزمون هاي تشخيصي را در کنار ميزان طبقه بندي اشتباه کمتر نسبت به FPG کاهش مي دهد لذا بهترين روش براي غربالگري GDM مي باشد.