مقاله ارزيابي ملكولي برخي ژنوتيپ هاي انبه ايران با استفاده از نشانگرهاي ريز ماهواره که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در ژنتيك نوين از صفحه ۲۷ تا ۳۶ منتشر شده است.
نام: ارزيابي ملكولي برخي ژنوتيپ هاي انبه ايران با استفاده از نشانگرهاي ريز ماهواره
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انبه
مقاله تنوع ژنتيكي
مقاله نشانگر مولكولي
مقاله ريزماهواره

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شميلي منصوره
جناب آقای / سرکار خانم: فتاحي مقدم محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: طلايي عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
انبه يكي از ميوه هاي مهم مناطق گرمسير و سرشار از مواد و عناصر غذايي است كه در نواحي جنوبي ايران كشت و كار مي شود. شناسايي ملكولي ژنوتيپ هاي انبه به مديريت ژرم پلاسم و جلوگيري از نامگذاري اشتباه آنها كمك مي نمايد. در اين تحقيق از ۱۶ نشانگر اختصاصي ريزماهواره جهت بررسي ارتباط ژنتيكي و تنوع موجود بين ۴۱ ژنوتيپ انبه موجود در ايران استفاده شد. در مجموع ۵۵ آلل با متوسط تعداد آلل موثر ۵/۳ عدد مشاهده شد. تعداد آلل بدست آمده بين ۲ تا ۶ عدد بود. مقدار هتروزايگوسيتي مشاهده شده و هتروزايگوسيتي مورد انتظار به ترتيب ۳۰/۰ تا ۸۷/۰ و ۲۹/۰ تا ۸۴/۰ بود. الگوي باندي حاصل از اين ۱۶ جفت آغازگر توانست ژنوتيپ هاي پاكستاني را از هندي تفكيك نمايد. به جز ”كلك سرخ – ۲” و ”كلك سرخ – ۳” ساير ژنوتيپ هاي همنام در شاخه هاي متفاوت قرار گرفتند همچنين تعداد ۱۸ اختصاصي در مجموعه ژنوتيپهاي مورد بررسي بدست آمد كه بيشترين تعداد ان متعلق به ”سندري ۲” و ”لانگرا ۱” بود.