مقاله ارزيابي وضعيت تغذيه بيماران مبتلا به سرطان در طي شيمي درماني در بيمارستان هاي تابعه دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني ايران سال ۱۳۸۵-۸۶ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آبان ۱۳۸۸ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۲۵ تا ۳۹ منتشر شده است.
نام: ارزيابي وضعيت تغذيه بيماران مبتلا به سرطان در طي شيمي درماني در بيمارستان هاي تابعه دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني ايران سال ۱۳۸۵-۸۶
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ارزيابي تغذيه اي
مقاله سرطان،سوء تغذيه
مقاله شيمي درماني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ظريف يگانه مريم
جناب آقای / سرکار خانم: اقتصادي شهريار
جناب آقای / سرکار خانم: وكيلي مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: فقيه اميرحسين
جناب آقای / سرکار خانم: حقاني حميد
جناب آقای / سرکار خانم: نورمحمدي عيسي
جناب آقای / سرکار خانم: گلشاييان علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: سوء تغذيه ناشي از سرطان و تحليل ذخاير تغذيه اي مي تواند منجر به افزايش خطر بيماري زايي، کاهش پاسخ به درمان هاي ضدسرطان و مدت بقاي کمتر در بيماران مبتلا به سرطان شود. اين پژوهش به منظور ارزيابي وضعيت تغذيه بيماران مبتلا به سرطان در طي شيمي درماني در بيمارستان هاي تابعه دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي – درماني ايران صورت گرفت.
روش بررسي: در اين پژوهش که به روش طولي انجام شد، ۷۱بيمار بزرگسال مبتلا به انواع بدخيمي به روش نمونه گيري طبقه اي با تخصيص متناسب از دو بيمارستان رسول اکرم (ص) و فيروزگر تهران انتخاب شدند. وضعيت تغذيه آن ها توسط شاخص هاي تن سنجي (BMI، MAC، AMA، TSF)، و بيوشيميايي (آلبومين و توتال پروتئين سرم)، دريافت غذايي (پرسشنامه يادآمد غذايي ۲۴ ساعته و ثبت غذايي ۳ روزه) و پرسشنامه Ottery’sPG-SGA در سه مقطع زماني آغاز، ميانه و پايان دوره کامل شيمي درماني ارزيابي شد. داده ها توسط آزمون هايRepeated Measure ANOVA ،Wilcoxon  و Kruskal-Wallis در نرم افزارSPSS V.12  آناليز شدند.
يافته ها: در طول دوره درمان، ميانگين شاخص هاي آنتروپومتري و بيوشيميايي در ۵۰ بيمار زنده تا پايان دوره درمان روند افزايش غيرمعني دار و ميانگين مصرف درشت مغذي ها و انرژي آن ها روند کاهش غيرمعني دار يافت. ۲۱ نفر از بيماران در طول دوره درمان فوت شدند که ميانگين
BMI وMAC  آن ها روند کاهش معني دار (به ترتيب: p=0.01، p=0.02) داشت. درصد سوء تغذيه در طول دوره درمان، بر اساس شاخص هاي مذکور از %۰-۱۰۰ متغير بود که در بيماران زنده تا پايان درمان روندي تقريبا ثابت و براي فوت شده ها روند افزايشي داشت. بر اساس پرسشنامه Ottery’sPG-SGA، %۸۰ بيماران زنده و %۱۰۰ فوت شده ها به مداخله تغذيه اي نياز داشتند.
نتيجه گيري: ميزان سوء تغذيه در افراد فوت شده در طول درمان، بيماران در مرحله پيشرفته بيماري و افراد با بدخيمي هاي با منشا ناشناخته و همچنين قسمت فوقاني دستگاه گوارش و ريه بيشتر از سايرين بود. تخمين درصد سوء تغذيه در بيماران مبتلا به سرطان بسته به ابزار به کار رفته، مرحله، نوع و وضعيت  حيات متفاوت است. بنابراين ارزيابي وضعيت تغذيه اين بيماران در بدو تشخيص بيماري با هدف اعمال مداخله تغذيه اي مناسب و پيگيري وضعيت تغذيه بيمار در طي دوره درمان هاي ضدسرطان ضروري است.