مقاله ارزيابي وضعيت فعلي بيابانزايي با استفاده از مدل I.C.D (مطالعه موردي: منطقه خضرآباد-همت آباد يزد) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در تحقيقات مرتع و بيابان ايران از صفحه ۴۰۲ تا ۴۲۰ منتشر شده است.
نام: ارزيابي وضعيت فعلي بيابانزايي با استفاده از مدل I.C.D (مطالعه موردي: منطقه خضرآباد-همت آباد يزد)
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بيابان
مقاله وضعيت فعلي بيابان زايي
مقاله مدل ICD
مقاله عامل محيطي
مقاله عامل انساني
مقاله عامل غالب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قره چلو سعيد
جناب آقای / سرکار خانم: اختصاصي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: زارعيان جهرمي مجتبي
جناب آقای / سرکار خانم: صمدي محمدباقر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
يکي از بحران هاي اکولوژيکي که جهان امروزه با آن درگير شده است پديده بيابان زايي مي باشد. اما براي مهار اين بحران نياز به شناخت و درک صحيح از عوامل و فرايندهاي آن مي باشد. به منظور ارزيابي وضعيت فعلي بيابان زايي با استفاده از مدل ICD محدوده اي به وسعت حدود ۲۴۲ کيلومتر مربع در منطقه خضرآباد-همت آباد يزد در نظر گرفته شد. روش طبقه بندي شدت بيابان زايي در ايران  (ICD)توسط محمدرضا اختصاصي و سعيد مهاجري در سال ۱۳۷۴ ارايه شد. در اين تحقيق ابتدا اقدام به جمع آوري داده هاي موجود و انجام مطالعات پايه گرديد. داده هاي جمع آوري شده وارد محيط سامانه اطلاعات جغرافيايي شدند و به روش تفسير عکسهاي هوايي و ماهواره اي و با استفاده از نرم افزارهاي آرک ويو و ايلويس نقشه هاي پايه براي منطقه مورد مطالعه تهيه گرديد. بر اساس مطالعات انجام شده با تلفيق نقشه هاي ژئومورفولوژي، کاربري اراضي و پوشش گياهي ۸ واحد همگن بياباني در منطقه مورد مطالعه تفکيک شد. در مرحله بعد در هر واحد بياباني عوامل موثر در بيابان زايي شامل سه عامل محيطي، سه عامل انساني و دو عامل شاخص فرسايش خاک و توان برگشت پذيري و بازسازي اکوسيستم، به روش امتيازدهي در دامنه (۰-۱۰) مورد بررسي قرار گرفت. سپس بر اساس جمع امتيازات بدست آمده و مقايسه آن با جدول شاخص شدت بيابان زايي، نقشه نهايي بيابان زايي تهيه گرديد. نتايج بدست آمده نشانگر آنست که ۸۱٫۵۳ درصد منطقه داراي شدت بيابان زايي متوسط و ۱۸٫۴۷ درصد بقيه از وضعيت بيابان زايي شديد برخوردار مي باشد. بنابراين عامل اصلي بيابان زايي در سطح ۸۱٫۵۳ درصد سطح منطقه مورد مطالعه عامل محيطي ۱۸٫۴۷ درصد سطح منطقه تحت تاثير عامل انساني مي باشد. اصلي ترين معيار موجود در اين منطقه که در روند بيابان زايي موثر است فرايند تخريب منابع آب  (W.d)مي باشد.