مقاله ارزيابي وضعيت هموسيستئين پلاسما در بيماري ديابت مليتوس القا شده با استرپتوزوتوسين در خرگوش که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در آسيب شناسي درمانگاهي دامپزشکي (دامپزشکي تبريز) از صفحه ۴۴۵ تا ۴۵۰ منتشر شده است.
نام: ارزيابي وضعيت هموسيستئين پلاسما در بيماري ديابت مليتوس القا شده با استرپتوزوتوسين در خرگوش
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديابت مليتوس
مقاله استرپتوزوتوسين
مقاله هموسيستئين
مقاله خرگوش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عظيم زاده كاوه
جناب آقای / سرکار خانم: عصري رضايي سيامك
جناب آقای / سرکار خانم: صافي شهاب الدين
جناب آقای / سرکار خانم: سهرابي حق دوست ايرج
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي حامد مجيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين تحقيق مقادير هموسيستئين پلاسما، به عنوان يک ريسک فاکتور مستقل در بيماري هاي قلبي – عروقي، در ديابت القایي ناشي از استرپتوزوتوسين در خرگوش سفيد نيوزيلندي مورد سنجش و ارزيابي قرار گرفت. در اين تحقيق ۱۲ سر خرگوش نر سفيد نيوزيلندي انتخاب و به ۲ گروه مجزا (تيمار و شاهد) تقسيم گرديد. پس از اطمينان از سالم بودن خرگوش ها (طبيعي بودن مقادير گلوکز، اوره و کره آتينين پلاسما)، به گروه تيمار استرپتوزوتوسين با دوز ۶۵ ميلي گرم به ازاي هر کيلوگرم به صورت تک دوز و از طريق وريد مارژينال تزريق گرديد و به گروه تيمار نيز سالين نرمال با دوز مشخص تزريق شد. در ادامه ۲۴، ۴۸ و ۷۲ ساعت و سپس هر هفته يکبار تا ۱۲ هفته از وريد مارژينال خرگوش ها خونگيري به عمل آمد و مقادير هموسيستئين، انسولين و گلوکز پلاسما مورد سنجش و ارزيابي آماري قرار گرفت. نتايج حاکي از افزايش معني دار (P<0.01) هموسيستئين و گلوکز و کاهش معني دار (P<0.01) انسولين پلاسما گروه تيمار در مقايسه با گروه شاهد در طول ۱۲ هفته از مطالعه بود. در اين مطالعه علي رغم کاهش انسولين پلاسما، افزايش هموسيستئين پلاسما به عنوان ريسک فاکتور مستقل در بيماري هاي قلبي – عروقي در خرگوش سفيد نيوزيلندي مشاهده شد.