مقاله ارزيابي کارايي مدل هاي رشد، نمو گياهان زراعي در شرايط افزايش CO2 که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در آب و خاك (علوم و صنايع كشاورزي) از صفحه ۱۱۵ تا ۱۲۶ منتشر شده است.
نام: ارزيابي کارايي مدل هاي رشد، نمو گياهان زراعي در شرايط افزايش CO2
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تغيير اقليم و کشاورزي
مقاله مدل هاي شبيه سازي گياهان زراعي
مقاله افزايش دي اکسيدکربن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بنايان اول محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تشعشع، آب و دي اکسيدکربن سه جزء اساسي موردنياز گياهان براي رشد و نمو بوده و در يک دامنه وسيع، افزايش هر سه جزء باعث افزايش رشد و بهره دهي زيست کره مي گردد. افزايش مصرف سوخت هاي فسيلي باعث افزايش غلظت دي اکسيدکربن اتمسفر مي شود و لذا بر اساس اصول پايه فيزيولوژي گياه افزايش دي اکسيدکربن بايستي باعث افزايش فتوسنتز و بهره دهي اوليه اکوسيستم ها شود. در عين حال اين احتمال وجود دارد که ديگر مکانيزم هاي فيزيولوژيک حاکم بر رشد و نمو گياهان نيز دستخوش تغيير شود. براي دستيابي به اين شناخت نياز به يک ابزار پيش بيني است و مدل هاي شبيه سازي ابزار مناسب آن هستند. عمده تحقيقات مربوط به تاثيرات تغيير اقليم بر توليد محصولات زراعي با استفاده از مدل هاي رشد و نمو گياهان انجام مي گيرد، با وجود آنکه تمامي مدل هاي رشد و نمو گياهان براي شرايط فعلي ساخته شده اند. محققين با استفاده از روابط تجربي بين مقادير دي اکسيدکربن و يا دما و رشد و نمو گياهان و تغيير در اين روابط، سازگاري و تغيير ميزان توليد محصولات زراعي را در شرايط احتمالي تغيير اقليم آينده پيش بيني مي نمايند. هدف از انجام اين تحقيق، بررسي کارايي مدل ها و تعيين احتمال نياز به تغيير برخي روابط کمي شده مکانيسم هاي رشد و نمو گياهان در شرايط تغيير اقليم، مي باشد. براي انجام اين تحقيق از داده هاي منتشر شده از دو تحقيق بين المللي بر روي برنج (افزايش دي اکسيدکربن و ازت) و بادام زميني (افزايش دي اکسيدکربن و درجه حرارت) استفاده شده است. مدل هاي شبيه سازي واکنش گياهان به افزايش دي اکسيدکربن افزايش توليد را تا ۳۰% در محيطهاي کنترل شده در شرايطي که محدوديت آب و عناصر غذايي وجود ندارد، پيش بيني کرده اند، اما داده هاي حاصل از آزمايشات مزرعه اي (Free Air CO2 Enrichment: FACE) تصوير ديگري را به نمايش گذاشته است. نتايج اين تحقيق نشان مي دهد که روش هاي جديدي براي مدلسازي واکنش گياهان به تغييرات دي اکسيدکربن براي درک بهتر وضعيت گياهان و اکوسيستم ها در شرايط آينده موردنياز مي باشد. يکي از راهکارهاي اساسي براي تصحيح مدل ها، توصيف فرآيندهاي اساسي وابسته به دي اکسيدکربن است. اين امر شامل تحليل داده هاي آزمايشي براي فرآيندهايي همچون فتوسنتز، مصرف آب و اختصاص مواد فتوسنتزي است. نياز دوم دستيابي به ساختاري از مدل است که در آن اجزاي اصلي و فرآيندهاي اکوسيستم ها که در رابطه غيرمستقيم با دي اکسيدکربن هستند شامل اثرات متقابل دي اکسيدکربن وديگر متغيرهاي مديريتي و محيطي در نظر گرفته شده باشد. نتايج اين تحقيق نشان داد که شبيه سازي شاخص سطح برگ بر اساس کربن در شرايط افزايش دي اکسيدکربن منجر به خطاي بالاي شبيه سازي شده و همچنين اثرات متقابل پارامتر هاي محيطي به خوبي در مدل ها فرموله نشده است.