سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمدرضا کشاورزی – دانشجوی کارشناسی ارشد هیدرروژئولوژی گروه زمین شناسی دانشگاه شهید چمران اهواز
نصرا… کلانتری – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی
عباس چرچی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی

چکیده:

دشت ایذه دارای دو دریاچه به نام های میانگران و آب بندان میباشد که به ترتیب در شمال و جنوب شرقی دشت قرار دارند . بررسیها نشان میدهد که نوسان سطح آب دریاچه ها تابع مقادیر ریزش های جوی سالانه بوده بطوریکه حداکثر تراز سطح آب آنها منطبق بر حداکثر ب ارندگی سالانه می باشد. روانآبهای فصلی از طریق هشت زیرحوضه و فاضلاب شهری وارد دریاچه ها می شوند .١١ و ٤٨ میلیون متر مکعب در ، حداکثر، میانگین و حداقل حجم کل جریان های ورودی به دریاچه میانگران به ترتیب برابر ٧٨ سال می باشد. سفره آب زیرزمینی در نواحی دریاچه می انگران از رسوبات دانه ریز تشکیل شده و نتایج آزمایش پمپاژ چند چاه حفر شده در شمال دریاچه دلالت بر آبدهی کم سفره آبدار دارد . اراضی شمال، شمال غرب و همچنین اراضی جنوب و جنوب شرق دریاجه میانگران تحت کشت دیم می باشند. نتایج سنجش هیدروشیمیایی نمونه های برداشت شد ه از آب دریاچهها نشان میدهد که کیفیت آب دریاچه میانگران برای آبیاری مناسب است. حجم آب ذخیره شده دریاچه میانگران قابل توجه است و می توان از آب آن به عنوان یک منبع آب سطحی برای آبیاری اراضی دیم منطقه استفاده نمود.