سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: ششمین کنفرانس سالانه دانشجویی مهندسی مکانیک

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

محمد هادیگل – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی میکانیک ، دانشگاه تهران
سجاد کشاورز کرمانی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک ، دانشگاه تهران
رضا نصرتی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک ، دانشگاه تهران

چکیده:

در این مقاله به تحلیل آرایش های مختلف سیکلORC که از سیال عامل خشک استفاده می کنند، پرداخته شده است. چهار آرایش مختلف و پنج سیال ارگانیک خشک در این مقاله مورد ارزیابی قرار گرفته اند. ارزیابی تمامی سیکل ها با استفاده از ترکیب قانون اول و دوم ترمودینامیک با در نظر گرفتن بیشترین بازده حرارتی و کمترین بازگشت ناپذیری با تغییر پارامترهای مختلف سیکل با استفاده از نرم افزار EES صورت گرفته است. نتایج نشان می دهند که سیکل ORCبا بازیاب حرارتی و سیکلORC با گرمکن آب تغذیه و بازیاب حرارتی دارای بیشترین بازده حرارتی با اختلاف ناچیزی نسبت به یکدیگر هستند. کمترین بازگشت ناپذیری با استفاده از سیکل ORC با گرم کن آب تغذیه و بالاترین بازده حرارتی با استفاده از سیال عامل n-Heptaneحاصل شد. همچنین مشخص شد که نمی توان تناسبی میان بازده حرارتی در سیکل پایه ORC و سیکل پایه ORCبا گرم کن آب تغذیه با نقطه جوش سیال عامل که نشان دهنده وابستگی بازده حرارتی به نقطه جوش سیال عامل باشد، معرفی کرد.