سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: پنجمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حمزه شکیب – استاد گروه سازه دانشگاه تربیت مدرس
صادق دردائی جوقان – دانشجوی دوره دکتری سازه دانشگاه تربیت مدرس
سیدعلی مقدسی موسوی – کارشناس ارشد مهندسی زلزله پژوهشکده سوانح طبیعی ایران

چکیده:

ساختمانهای بنایی در ایران درصد قابل توجهی از ساختمانهای موجود کشور را تشکیل میدهند و ضوابط اجرایی آیین نامه طراحی ساختمانها در برابر زلزله )استاندارد ۲۸۰۰ ( بهندرت بهصورت کامل در مورد آنها به اجرا درآمده است. ، برای ارزیابی آسیب پذیری ساختمانهای بنایی، آییننامهها و دستورالعملهای مختلفی از جمله آییننامه هند ASCE FEMA و UCBC وجود دارند ک ه اساس برخی از آنها به روش تجویزی و برخی دیگر به روش عملکردی است. اغلبآیین نامه های موجود در دنیا به سمت استفاده از روشهای عملکردی سوق داده میشوند چراکه در این روشها محاسبات
لرزه ای بر مبنای عملکردی که برای سازه انتظار م یرود، میباشد. در کشور ما نیز در دستورالعمل بهسازی لرز های ساختمانهای موجود برای ساختمانهای فولادی و بتنی از روش عملکردی و برای ساختمانهای بنایی از روش تجویزی استفاده شده است. در این مقاله روشهای مختلف برای ارزیابی ساختمانهای بنایی معرفی و با توجه به شرایط، نحوه ساختوساز و مصالح موجود در ایران و همچنین تجربه زلزله های گذشته، روشی عملکردی برای ارزیابی آسیبپذیری لرزهای ساختمانهای بنایی موجود در ایران پیشنهاد میگردد. در نهایت با ارائه ارزیابی یک ساختمان با استفاده از روشهای مختلف، قابلیت و توانایی روش پیشنهادی، بررسی می شود.