سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علی بخشی – استادیار دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی شریف
محمدرضا تابش پور – دانشجوی دکتری دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی شریف
آرش بهار – عضو هیئت علمی دانشکده فنی دانشگاه گیلان

چکیده:

ساز ههای بسیاری در مناطق زلزله خیز جهان واقع شده اند که نیاز به تقویت و بهسازی جهت اصلاح رفتار سازه ای در برابرزلزله های شدید دارند . در میان این سازه ها، عملکرد پلهای اصلی درون شهری و شاهراههای ارتباطی بین شهری وساختمان های مهم و حیاتی مانند مراکز امداد، بیمارستانها، ساختمانهای دولتی حساس (مراکز تصمیم گیری )، نیروگاهها، پالایشگاهها و غیره که نقش کلیدی در کنترل بحران نا شی از وقوع زلزله دارند . از اهمیت خاصی برخوردار خواهد بود .مطالعات آسیب پذیری ساختمان های موجود که براساس دانش و تجربه دوره های مختلف طراحان بنا شده اند، نشانگر درصد بالای پذیرش خطر و ضرورت اقدام جدی در راستای شناخت عمیق تر این معضل و در نتیجه ارائه راهکار عملی از دیدگاه اجرایی و اقتصادی می باشند. بعنوان مثال،ارزیابی نتایج تحلیل آسیب پذیری یک ساختمان هشت طبقه که در قسمت اول این تحقیق ارائه گردید، نشان دهنده این واقعیت آشکار است که سطح آسیب پذیری در مناطقی که نزدیک به گسلهای فعال لرزه زا هستند، بسیار بالاتر از حد خطرپذیری قابل قبول می باشد. در این مقاله ابتدا با مرور تجربیات روشهای ترمیم وتقویت در کشورهای ژاپن و امریکا، روشهای کارآمد، برای سازه های بتنی پیشنهاد شده است.