سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش ملی دانشجویی مهندسی نفت

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

عبدالحمید جعفری – استادیار گروه متالورژی و مواد دانشکده فنی دانشگاه شهید باهنر کرمان
محمدهادی مؤید – استادیار گروه متالورژی و مواد دانشکده فنی دانشگاه فردوسی مشهد
علی خواص فر – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی خوردگی و حفاظت از مواد دانشکده فنی دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

استفاده از ممانعت کننده های خوردگی آلی به منظور کاهش خوردگی فولادها روشی متداول و مؤثر می باشد. عملکرد دو نوع ممانعت کننده آلی تجاری در کنترل خوردگی گاز (CO(2 در صنایع نفت و گاز بوسیله تست های الکتروشیمیایی پلاریزاسیون پتانسیودینامیک، مقاومت پلاریزاسیون خطی، طیف سنجی امپدانس ا لکتروشیمیایی و اندازه گیری پتانسیل خوردگی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشاهندهنده وابستگی مقاومت به خوردگی نمونه به غلظت و ترکیب شیمیایی ممانعت کننده می باشد. با استفاده از تست های EIS و LPR، اثر مثبت افزایش زمان در معرض تماس قرار گرفتن نمونه با ممانعت کننده بر مقاومت به خوردگی نشان داده شد. تبعیت رفتار جذب ممانعت کننده ها بر سطح از مدل جذب ایزوترم لانگمیر و تمایل تدریجی پتانسیل خوردگی به سمت مقادیر مثبت در اثر افزای غلظت هر دو نوع ممانعت کننده آلی، مؤید مکانیزم جذب شیمیایی و ماهیت آندری عملکرد ممانعت کننده ها می باشد.